Μόνο την Τουρκία ωφέλησαν οι διακοινοτικές συνομιλίες κι ουδόλως ανέτρεψαν τα κατοχικά της επιτεύγματα στην Κύπρο.

Τα εδραίωσαν, τα μονιμοποίησαν και έχουν εμπεδώσει την τάση για τη νομιμοποίησή τους. Από την εποχή των συμφωνιών του 1977 μέχρι και σήμερα, έκτο μήνα τών από 3ης Σεπτ. 2008 διαπραγματεύσεων Χριστόφια – Ταλάτ, αυτή η διαδικασία καρποφορεί μόνο υπέρ των τουρκικών συμφερόντων κι αντίθετα προς τις επιδιώξεις των εκάστοτε προέδρων της ΚΔ.

Ριζοσπαστικό θα ήταν λ.χ. να θεσμοθετηθεί με αποτελεσματικούς δημοκρατικούς μηχανισμούς το Διαρκώς Ανακλητό κάθε εκλελεγμένου.

Να τον κατεβάζει ο λαός από κάθε επίπεδο εξουσίας, ανεξαρτήτως της χρονικής διάρκειας τής θητείας του. Είτε είναι δήμαρχος, είτε βουλευτής και, βεβαίως – βεβαιότατα, πρόεδρος του κράτους. Ομοίως, το Διαρκώς Ανακλητό, για κάθε εκλελεγμένο αξιωματούχο κάθε κόμματος. Έτσι ώστε ν’ αρχίσει να εμπεδώνεται, εντός κι εκτός κομμάτων, έμπρακτα η λαϊκή κυριαρχία. Και η διαρκώς αποτελεσματική επιβολή της θέλησης του λαού, σε κάθε γαντζωμένο με νύχια και με δόντια στην εξουσία, αρχομανή, λαοπλάνο και δημαγωγό…

http://www.sigmalive.com/simerini/columns/iristho/449614

«Και την ειωθυίαν αξίωσιν των ονομάτων ες τα έργα αντήλλαξαν τη δικαιώσει» (Θουκυδίδης Γ-82: «Και κατήντησαν να μεταβάλουν αυθαιρέτως την καθιερωμένην σημασίαν των λέξεων, διά των οποίων δηλούνται τα πράγματα», κατά μετάφραση Ελευθερίου Βενιζέλου)…

Ειρήσθω

Τάχιστα και αποφασιστικά

Τ Η Ν ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ για την αποκατάσταση της πρώτιστης δημοκρατικής αρχής τής πλειοψηφίας και για την πραγμάτωση επιτέλους της λαϊκής κυριαρχίας, που παρεμποδίζει, γαντζωμένη στα νομοτυπικά τής ρεππάπλικ, η αρχομανία της κυβέρνησης ισχνότατης μειοψηφίας τού κ. Χριστόφια, «Πολιτικό Πραξικόπημα» τη χαρακτηρίζει η εν απομονώσει τελούσα ηγεσία του κόμματός του. Όπως ακριβώς έγραψε ο Θουκυδίδης ότι αναποδογύρισαν και τη σημασία των λέξεων, στο Γ-82 της Ιστορίας του, όπου περιέγραψε κι ορθοτόμησε, πρώτος κι εσαιεί, τον Εμφύλιο Πόλεμο που προκάλεσε (α) η αρχομανία, (β) ο φατριασμός, (γ) ο φθόνος και (δ) η πλεονεξία, στα κερκυραϊκά του 427 π.Χ.

Η επί τρεις μήνες στεντόρεια δημοκρατική αξίωση της πλειοψηφίας του λαού για παραίτηση Χριστόφια κι οι διεργασίες όλων των ηγεσιών κομμάτων, πλην του κυβερνώντος, ν’ αποκριθούν επιτέλους θετικά στη βούληση της λαϊκής κυριαρχίας, προκάλεσαν τον παροξυσμό των «ανακτορικών» του Προεδρικού. Όντως η συνέχιση και κλιμάκωση, σε παράταση χρόνου, αυτής της κατάστασης, εγκυμονεί ΚΑΙ εμφύλιο κίνδυνο.
Σ Υ Ν Ε Π Ω Σ ΥΨΙΣΤΟ προβάλλει το καθήκον του Προέδρου της Βουλής και των ηγετών ΔηΣυ, ΕΔΕΚ, Οικολόγων, ΕυρωΚο και ΔηΚο να συναποφασίσουν κατεπειγόντως την άμεση δημοκρατική διέξοδο. Για να υποχρεώσουν ΕΔΩ και ΤΩΡΑ τη γαντζωμένη στο Προεδρικό μειοψηφία να παραδώσει την εξουσία στην πλειοψηφία. Η από κοινού συντονισμένη αποφασιστικότητα και γρηγοράδα, στην, χωρίς ταλαντεύσεις κι αναβλητικότητες, λήψη των νομίμων δημοκρατικών μέτρων για τη δημοκρατική αλλαγή, είναι το μόνο μέτρο πρόληψης και αποτροπής ολεθριότερων δεινών. Έχουν την πλειοψηφία στη Βουλή.
Μπορούν εντός ημερών να επιβάλουν από κοινού την έξοδο από την κρίση. Για ν’ αποκτήσει ο λαός ισχυρή κυβέρνηση πλειοψηφίας που ν’ αντιμετωπίσει αποτελεσματικά όσα ΤΩΡΑ τεκταίνονται απ’ τη «Σημαδεμένη Τράπουλα» στο Κυπριακό, τις τουρκικές απειλές στην ΑΟΖ, την ανάγκη αξιοποίησης της ρήξης Τουρκίας – Ισραήλ και τη διάσωση της βυθιζόμενης οικονομίας. Προπάντων να αναστηλώσουν τους θεσμούς του πολιτεύματος, ν’ αποφασίσουν εθνική στρατηγική, ν’ ανορθώσουν από τα θρύψαλα τη λαϊκή ομοψυχία για να ξαναβρεί ο λαός τη ρημαγμένη αυτοπεποίθησή του ως κυρίαρχος του δημοκρατικού πολιτεύματος. Εξαφανίζοντας τα στοιβαζόμενα «εμπορευματοκιβώτια» εμφυλίου διχασμού…

ΕΡΩΤΗΣΗ

Όταν, μετά από μερικά χρόνια, εκδώσει σε βιβλίο το Πόρισμά του ο κ. Πόλυς Πολυβίου, θα φροντίσει άραγε να συμπεριλάβει στον τόμο και τα άρθρα – σχόλια που γράφει αυτές τις μέρες εναντίον του, η υπό την κυρία Α. Γκιούρωφ κομματική δημοσιογραφία της «Χαραυγής», για να έχουν το… απαύγασμα κι οι μελετητές των επόμενων γενεών;

«Και την ειωθυίαν αξίωσιν των ονομάτων ες τα έργα αντήλλαξαν τη δικαιώσει» (Θουκυδίδης Γ-82: «Και κατήντησαν να μεταβάλουν αυθαιρέτως την καθιερωμένην σημασίαν των λέξεων, διά των οποίων δηλούνται τα πράγματα», κατά μετάφραση Ελευθερίου Βενιζέλου)…

Ειρήσθω

Τάχιστα και αποφασιστικά

Τ Η Ν ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ για την αποκατάσταση της πρώτιστης δημοκρατικής αρχής τής πλειοψηφίας και για την πραγμάτωση επιτέλους της λαϊκής κυριαρχίας, που παρεμποδίζει, γαντζωμένη στα νομοτυπικά τής ρεππάπλικ, η αρχομανία της κυβέρνησης ισχνότατης μειοψηφίας τού κ. Χριστόφια, «Πολιτικό Πραξικόπημα» τη χαρακτηρίζει η εν απομονώσει τελούσα ηγεσία του κόμματός του. Όπως ακριβώς έγραψε ο Θουκυδίδης ότι αναποδογύρισαν και τη σημασία των λέξεων, στο Γ-82 της Ιστορίας του, όπου περιέγραψε κι ορθοτόμησε, πρώτος κι εσαιεί, τον Εμφύλιο Πόλεμο που προκάλεσε (α) η αρχομανία, (β) ο φατριασμός, (γ) ο φθόνος και (δ) η πλεονεξία, στα κερκυραϊκά του 427 π.Χ.

Η επί τρεις μήνες στεντόρεια δημοκρατική αξίωση της πλειοψηφίας του λαού για παραίτηση Χριστόφια κι οι διεργασίες όλων των ηγεσιών κομμάτων, πλην του κυβερνώντος, ν’ αποκριθούν επιτέλους θετικά στη βούληση της λαϊκής κυριαρχίας, προκάλεσαν τον παροξυσμό των «ανακτορικών» του Προεδρικού. Όντως η συνέχιση και κλιμάκωση, σε παράταση χρόνου, αυτής της κατάστασης, εγκυμονεί ΚΑΙ εμφύλιο κίνδυνο.
Σ Υ Ν Ε Π Ω Σ ΥΨΙΣΤΟ προβάλλει το καθήκον του Προέδρου της Βουλής και των ηγετών ΔηΣυ, ΕΔΕΚ, Οικολόγων, ΕυρωΚο και ΔηΚο να συναποφασίσουν κατεπειγόντως την άμεση δημοκρατική διέξοδο. Για να υποχρεώσουν ΕΔΩ και ΤΩΡΑ τη γαντζωμένη στο Προεδρικό μειοψηφία να παραδώσει την εξουσία στην πλειοψηφία. Η από κοινού συντονισμένη αποφασιστικότητα και γρηγοράδα, στην, χωρίς ταλαντεύσεις κι αναβλητικότητες, λήψη των νομίμων δημοκρατικών μέτρων για τη δημοκρατική αλλαγή, είναι το μόνο μέτρο πρόληψης και αποτροπής ολεθριότερων δεινών. Έχουν την πλειοψηφία στη Βουλή.
Μπορούν εντός ημερών να επιβάλουν από κοινού την έξοδο από την κρίση. Για ν’ αποκτήσει ο λαός ισχυρή κυβέρνηση πλειοψηφίας που ν’ αντιμετωπίσει αποτελεσματικά όσα ΤΩΡΑ τεκταίνονται απ’ τη «Σημαδεμένη Τράπουλα» στο Κυπριακό, τις τουρκικές απειλές στην ΑΟΖ, την ανάγκη αξιοποίησης της ρήξης Τουρκίας – Ισραήλ και τη διάσωση της βυθιζόμενης οικονομίας. Προπάντων να αναστηλώσουν τους θεσμούς του πολιτεύματος, ν’ αποφασίσουν εθνική στρατηγική, ν’ ανορθώσουν από τα θρύψαλα τη λαϊκή ομοψυχία για να ξαναβρεί ο λαός τη ρημαγμένη αυτοπεποίθησή του ως κυρίαρχος του δημοκρατικού πολιτεύματος. Εξαφανίζοντας τα στοιβαζόμενα «εμπορευματοκιβώτια» εμφυλίου διχασμού…

ΕΡΩΤΗΣΗ

Όταν, μετά από μερικά χρόνια, εκδώσει σε βιβλίο το Πόρισμά του ο κ. Πόλυς Πολυβίου, θα φροντίσει άραγε να συμπεριλάβει στον τόμο και τα άρθρα – σχόλια που γράφει αυτές τις μέρες εναντίον του, η υπό την κυρία Α. Γκιούρωφ κομματική δημοσιογραφία της «Χαραυγής», για να έχουν το… απαύγασμα κι οι μελετητές των επόμενων γενεών;

«Και την ειωθυίαν αξίωσιν των ονομάτων ες τα έργα αντήλλαξαν τη δικαιώσει» (Θουκυδίδης Γ-82: «Και κατήντησαν να μεταβάλουν αυθαιρέτως την καθιερωμένην σημασίαν των λέξεων, διά των οποίων δηλούνται τα πράγματα», κατά μετάφραση Ελευθερίου Βενιζέλου)…

Ειρήσθω

Τάχιστα και αποφασιστικά

Τ Η Ν ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ για την αποκατάσταση της πρώτιστης δημοκρατικής αρχής τής πλειοψηφίας και για την πραγμάτωση επιτέλους της λαϊκής κυριαρχίας, που παρεμποδίζει, γαντζωμένη στα νομοτυπικά τής ρεππάπλικ, η αρχομανία της κυβέρνησης ισχνότατης μειοψηφίας τού κ. Χριστόφια, «Πολιτικό Πραξικόπημα» τη χαρακτηρίζει η εν απομονώσει τελούσα ηγεσία του κόμματός του. Όπως ακριβώς έγραψε ο Θουκυδίδης ότι αναποδογύρισαν και τη σημασία των λέξεων, στο Γ-82 της Ιστορίας του, όπου περιέγραψε κι ορθοτόμησε, πρώτος κι εσαιεί, τον Εμφύλιο Πόλεμο που προκάλεσε (α) η αρχομανία, (β) ο φατριασμός, (γ) ο φθόνος και (δ) η πλεονεξία, στα κερκυραϊκά του 427 π.Χ.

Η επί τρεις μήνες στεντόρεια δημοκρατική αξίωση της πλειοψηφίας του λαού για παραίτηση Χριστόφια κι οι διεργασίες όλων των ηγεσιών κομμάτων, πλην του κυβερνώντος, ν’ αποκριθούν επιτέλους θετικά στη βούληση της λαϊκής κυριαρχίας, προκάλεσαν τον παροξυσμό των «ανακτορικών» του Προεδρικού. Όντως η συνέχιση και κλιμάκωση, σε παράταση χρόνου, αυτής της κατάστασης, εγκυμονεί ΚΑΙ εμφύλιο κίνδυνο.
Σ Υ Ν Ε Π Ω Σ ΥΨΙΣΤΟ προβάλλει το καθήκον του Προέδρου της Βουλής και των ηγετών ΔηΣυ, ΕΔΕΚ, Οικολόγων, ΕυρωΚο και ΔηΚο να συναποφασίσουν κατεπειγόντως την άμεση δημοκρατική διέξοδο. Για να υποχρεώσουν ΕΔΩ και ΤΩΡΑ τη γαντζωμένη στο Προεδρικό μειοψηφία να παραδώσει την εξουσία στην πλειοψηφία. Η από κοινού συντονισμένη αποφασιστικότητα και γρηγοράδα, στην, χωρίς ταλαντεύσεις κι αναβλητικότητες, λήψη των νομίμων δημοκρατικών μέτρων για τη δημοκρατική αλλαγή, είναι το μόνο μέτρο πρόληψης και αποτροπής ολεθριότερων δεινών. Έχουν την πλειοψηφία στη Βουλή.
Μπορούν εντός ημερών να επιβάλουν από κοινού την έξοδο από την κρίση. Για ν’ αποκτήσει ο λαός ισχυρή κυβέρνηση πλειοψηφίας που ν’ αντιμετωπίσει αποτελεσματικά όσα ΤΩΡΑ τεκταίνονται απ’ τη «Σημαδεμένη Τράπουλα» στο Κυπριακό, τις τουρκικές απειλές στην ΑΟΖ, την ανάγκη αξιοποίησης της ρήξης Τουρκίας – Ισραήλ και τη διάσωση της βυθιζόμενης οικονομίας. Προπάντων να αναστηλώσουν τους θεσμούς του πολιτεύματος, ν’ αποφασίσουν εθνική στρατηγική, ν’ ανορθώσουν από τα θρύψαλα τη λαϊκή ομοψυχία για να ξαναβρεί ο λαός τη ρημαγμένη αυτοπεποίθησή του ως κυρίαρχος του δημοκρατικού πολιτεύματος. Εξαφανίζοντας τα στοιβαζόμενα «εμπορευματοκιβώτια» εμφυλίου διχασμού…

ΕΡΩΤΗΣΗ

Όταν, μετά από μερικά χρόνια, εκδώσει σε βιβλίο το Πόρισμά του ο κ. Πόλυς Πολυβίου, θα φροντίσει άραγε να συμπεριλάβει στον τόμο και τα άρθρα – σχόλια που γράφει αυτές τις μέρες εναντίον του, η υπό την κυρία Α. Γκιούρωφ κομματική δημοσιογραφία της «Χαραυγής», για να έχουν το… απαύγασμα κι οι μελετητές των επόμενων γενεών;

Τον μαλάκα τον πρδότη τον Χριστόφια είναι

…. δυστυχία να τον έχεις Πρόεδρο

Με τον Λάζαρο Μαύρο

Δ. Χριστόφιας: «Φεύγω από την Κύπρο δυστυχής, γιατί το εσωτερικό μας μέτωπο είναι θρύψαλα» (Σάβ. 24.9.11, Ν. Υόρκη)
Δ. Σολωμός (1798-1857): «Δυστυχισμένε μου λαέ, καλέ και ηγαπημένε, πάντοτ’ ευκολοπίστευτε και πάντα προδομένε»…
Δ Υ Σ Τ Υ Χ Ω Σ ο κυπριακός λαός εξαπατήθηκε στις 24.2.2008 να εκλέξει Πρόεδρο που αμέσως μετά την εκλογή του αποδείχθηκε ότι είχε δολίως κρυφή προεκλογικά πολιτική
να υπεξαιρέσει τις νικητήριες ψήφους από ΔηΚο και ΕΔΕΚ για να οδεύσει με «λαϊκή εντολή» και αγύριστο γινάτι προς το είδος της λύσης που ο λαός, με το 76% στο Δημοψήφισμα της 24.4.2004, είχε απορρίψει: Τον διζωνικό «Συνεταιρισμό Δύο Συνιστώντων Στέιτς» με τον Ταλάτ, της 23.4.2008.
Ε Ν Α Ν ΠΡΟΕΔΡΟ που χωρίς την έγκριση του λαού και παρά την αντίθεση του λαού, έσπευσε να μειοδοτήσει τις «γενναίες προσφορές» του προς τους Τούρκους, για τουρκική εκ περιτροπής προεδρία, σταθμισμένη εξουδετέρωση του ελληνικού 82%, νομιμοποίηση των πρώτων 50 χιλιάδων Τούρκων εποίκων κ.ο.κ.

Με δεδηλωμένο, από τον ίδιο επί λέξει, «γινάτι» και μ’ ανέκπτωτη αλαζονεία περιφρόνησε την αντίδραση της πλειοψηφίας του λαού, που του έδειχναν οι διαδοχικές δημοσκοπήσεις. Με περιφρόνηση περιγελούσε και την απόφαση της ΕΔΕΚ ν’ αποκηρύξει την πολιτική του και να εγκαταλείψει την κυβέρνησή του. Με διχαστικούς φατριασμούς διχοτόμησε το ΔηΚο σε «επίσημο» και μη, αξιοποιώντας την περί τας Καρέκλας λαγνεία των Καρογιάν και σία. Διαπομπεύοντας ειρωνικά ως «ωραίους Έλληνες» τη διαφωνούσα πλειοψηφία του λαού κι εκστρατεύοντας με διατεταγμένους «Οδοστρωτήρες» για να επιβάλει την υποταγή στους διζωνικούς προσανατολισμούς του.

Ε Τ Σ Ι ΠΕΤΥΧΕ να κάνει θρύψαλα το εσωτερικό μέτωπο του λαού. Πολύ προτού οι κακουργηματικές αμέλειες, οι παραμελήσεις καθήκοντος τής υπό την αρχηγία του κυβέρνησης κι η απίστευτων διαστάσεων απουσία στοιχειώδους προεδρικού ελέγχου και επιμελούς προεδρίας επί των υπουργών του και των υπηρεσιακώς υφισταμένων του, προκαλέσουν τον Όλεθρο της 11ης Ιουλίου 2011 στη ναυτική βάση της ΕΦ. Που πολλαπλασίασαν τη δυστυχία του λαού, προσθέτοντας και το αφόρητο πένθος για την εξ αμελείας ανθρωποκτονία των 13 θυσιασθέντων στο Μαρί και την απελπισία για τις καταστροφές που προκάλεσε ο τρόπος προεδρίας αυτού του συγκεκριμένου Προέδρου, αλλά και την απόγνωση για όσους ολεθριότερους (ό μη γένοιτο) κινδύνους εγκυμονεί η παραμονή του στην προεδρία. Ποιανού λοιπόν μετράει πιότερο η δυστυχία; Του λαού ή του Προέδρου;
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ
ΕΡΩΤΗΣΗ
Όταν οι αλληλοδιαδοχικές συναντήσεις ανά δύο, των αρχηγών των κομμάτων και οι συγκροτούμενες ανά κόμμα συνεδριάσεις των κομματικών συλλογικών οργάνων, προεξάρχον θέμα έχουν τις δημοτικές εκλογές του Δεκεμβρίου και όχι την αξίωση της πλειοψηφίας του λαού για παραίτηση Χριστόφια, αυτό σημαίνει ότι άλλες, κομματικά ιδιοτελείς, είναι οι προτεραιότητες των μεν και άλλες της πλειοψηφίας του λαού;
Λάζ. Α. Μαύρος