Venezuela grants Chavez power to rule by decree

Είναι η τέταρτη φορά που ο Τσάβες έχει τη δυνατότητα να κυβερνήσει με  διάταγμα από τότε που εξελέγη για πρώτη φορά το 1999.
Του δόθηκε ειδικές εξουσίες, το 2000, 2001 και 2008, όταν είχαν εγκριθεί περισσότεροι από 100 νόμους.
Ο Τσάβες ζήτησε τις «ειδικές εξουσίες για τη γρήγορη αντιμετώπιση των προβλημάτων απο τις σφοδρές βροχοπτώσεις και πλημμύρες τρις προηγούμενες εβδομάδες, που σκότωσαν 38 άτομα και επηρεάζουν  130.000 περίπου.

Venezuela grants Chavez power to rule by decree
read more Inquirer

CARACAS – Venezuelan lawmakers on Friday granted President Hugo Chavez extraordinary legislative powers to govern the country by decree for the next 18 months. Applause broke out as the heavily pro-government national assembly approved the measure just three weeks after the opposition made landmark gains to take 40 percent of seats — 67 out of 165
Advertisements

Venezuela grants Chavez power to rule by decree

Είναι η τέταρτη φορά που ο Τσάβες έχει τη δυνατότητα να κυβερνήσει με  διάταγμα από τότε που εξελέγη για πρώτη φορά το 1999.
Του δόθηκε ειδικές εξουσίες, το 2000, 2001 και 2008, όταν είχαν εγκριθεί περισσότεροι από 100 νόμους.
Ο Τσάβες ζήτησε τις «ειδικές εξουσίες για τη γρήγορη αντιμετώπιση των προβλημάτων απο τις σφοδρές βροχοπτώσεις και πλημμύρες τρις προηγούμενες εβδομάδες, που σκότωσαν 38 άτομα και επηρεάζουν  130.000 περίπου.

Venezuela grants Chavez power to rule by decree
read more Inquirer

CARACAS – Venezuelan lawmakers on Friday granted President Hugo Chavez extraordinary legislative powers to govern the country by decree for the next 18 months. Applause broke out as the heavily pro-government national assembly approved the measure just three weeks after the opposition made landmark gains to take 40 percent of seats — 67 out of 165

Ιθαγενείς Φυλές στη Λατινική Αμερική

Οι ιθαγενείς φυλές στη Λατινική Αμερική διατρέχουν πολλούς κινδύνους και πολλές από αυτές αποδεκατίζονται. Ζούσαν σε οικογενειακές εστίες, με τις παραδόσεις κυνηγώντας και ψαρεύοντας για να βρούν τροφή. Κυρίως σε περιοχές του Αμαζονίου. Τα τελευταία χρόνια υφίστανται μεγάλο διωγμό και σε αρκετές περιπτώσεις εγκαταλείπουν τα εδάφη τους. Όταν ήρθαν σε επαφή με μη ιθαγενείς κόλλησαν ασθένειες όπως μαλάρροια και γρίπη και πολλοί έχασαν τη ζωή τους.

«Είμαστε λίγοι, σχεδόν δεν μένει κανένας Νουκάκ.

Αντίθετα ο υπόλοιπος κόσμος είναι πολυάριθμος και έχει ωραία σπίτια και μεγάλα.

Αυτοί δεν το καταλαβαίνουν αυτό.

Δεν ακούνε ότι οι Νουκάκ αποδεκατίζονται…» Chorebe, από τη φυλή Νουκάκ

Ένα από τα κυριώτερα προβλήματα είναι η εκδίωξη από τα εδάφη τους, όπως γίνεται με τους Νουκάκ στην Κολομβία. Ο εμφύλιος με τους αντάρτες της οργάνωσης FARC και τους παραστρατιωτικούς για τον έλεγχο της κόκας, στα εδάφη που πριν ζούσαν οι ιθαγενείς, έχουν προκαλέσει τεράστια προβλήματα στην επιβίωση τους. Έχουν απομείνει μόλις 400.

Guarani (Γκουαρανί)


Χώρες: Παραγουάη, Βραζιλία, Βολιβία, Αργεντινή
Πληθυσμός: 80.000

Nukak (Νουκάκ)


Χώρα: Κολομβία
Πληθυσμός: 400

Yanomami (Γιανομάμι)


Χώρες: Βραζιλία, Βενεζουέλα
Πληθυσμός: 27.000

Yora (Γιόρα)

Ένοπλα Κινήματα στη Λατινική Αμερική

Ανεξάρτητα με την θέση που έχει ο καθένας για την δράση των ένοπλων κινημάτων, τα κινήματα αυτα αποτελούν μια πραγματικότητα στη Λατινική Αμερική. Αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι στην ιστορική εξέλιξη των περισσοτέρων κρατών στην ήπειρο αυτη.

Η θέση μας

Η θέση της ιστοσελίδας makelio.blogspot.com, είναι πως αυτα τα κινήματα ελάχιστα προσέφεραν στην πρόοδο και την ανάπτυξη των λαών και πως -εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων- σήμερα πλέον έχουμε να κάνουμε με στυγνούς εγκληματίες που σκορπούν τον θάνατο και τον τρόμο, ελέγχοντας παράλληλα το ναρκωεμπόριο. Πρόκειται καθαρά για τρομοκρατικές ομάδες.

Αναμφισβήτητα, στην «ήπειρο της Επανάστασης» η διαφορά ανάμεσα σε επαναστατικά κινήματα και τρομοκρατικές ομάδες, πολλές φορές είναι δυσδιάκριτη.

Τα περισσότερα από αυτά τα κινήματα γεννήθηκαν από την ανάγκη των λαών να αντιμετωπίσουν την αδικία και την εκμετάλευση την οποία υφίσταντο. Μη έχοντας άλλον τρόπο να αντιδράσουν, πήραν τα όπλα. Όμως κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός ότι αυτές οι ένοπλες συρράξεις και κατ’ ουσίαν οι εμφύλιοι στις χώρες της Λατινικής Αμέρικής, εκτός του ότι προκάλεσαν εκατόμβες νεκρών, προκάλεσαν μεγαλύτερη πολιτική αστάθεια και επιδείνωσαν τα τεράστια οικονομικά προβλήματα που ήδη υπήρχαν.

Οι «επαναστάτες» στην εξουσία

Σε ελάχιστες περιπτώσεις τα αποτελέσματα ήταν θετικά. Άλλωστε, μόνο σε δυο περιπτώσεις η επανάσταση πέτυχε τον σκοπό της, να ανατρέψει την εξουσία δηλαδή και να γίνει η ίδια εξουσία. Στην Κούβα και στη Νικαράγουα. Άλλα κινήματα έφθασαν πολύ κοντά στην πηγή της εξουσίας, αλλά δεν ήπιαν νερό.

Όπως απεδείχθη μάλιστα, οι επαναστάτες ως καθεστώς πλέον πολλές φορές ακολούθησαν και οι ίδιοι μια πολιτική που έτεινε να γίνει αυταρχική, ίσως και αντιδημοκρατική.

Σε αρκετές περιπτώσεις, τα επαναστατικά κινήματα εξαπλώθηκαν και ξεσήκωσαν μεγάλες μάζες του πληθυσμού, τις περισσότερες φορές ιθαγενείς, που έβλεπαν τον ένοπλο αγώνα ως το έσχατο μέσο για να ανατρέψουν την άσχημη κοινωνική και οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκονταν, και στην οποία ήταν καταδικασμένοι… Στη Λατινική Αμερική διαμορφώθηκαν παγκόσμια σύμβολα επαναστατικής πάλης, όπως ο Τσε Γκεβάρα.

Μέλη της Οργάνωσης Tupac Amaru δίνουν συνέντευξη Τύπου. Περού.

Εμπόριο ναρκωτικών

Άλλα κινήματα πάλι, όπως οι FARC (Ένοπλες Επαναστατικές Δυνάμεις Κολομβίας), ταύτισαν την δράση τους με ειδεχθή εγκλήματα, λαθρεμπόριο ναρκωτικών και γενικότερα ανάπτυξη της εγκληματικότητας.

Κάποιες οργανώσεις μάλιστα, στρατολογούν ακόμη και μικρά παιδιά στις τάξεις τους, ενώ προχωρούν σε ομαδικές εκτελέσεις, σκληρά βασανιστήρια, και απαγωγές τουριστών.

Ιδιαίτερα στην Κολομβία, η παραγωγή και το εμπόριο των ναρκωτικών -όπως έχουν δείξει έρευνες- συνδέεται στενά με ορισμένα ένοπλα κινήματα, από τα οποία κάποια ως σκοπό ύπαρξης έχουν το τεράστιο οικονομικό κέρδος. Οργανώσεις εμπόρων ναρκωτικών έχουν δημιουργήσει ιδιωτικούς στρατούς για να αντιμετωπίσουν τον κρατικό στρατό. Ωστόσο, κάποια κινήματα αν και διατηρούν πολιτικά κίνητρα για την ένοπλη δράση τους, χρησιμοποιούν το εμπόριο ναρκωτικών ως μέσο χρηματοδότησης τους.

Η οργάνωση FARC έχει συμπεριληφθεί από τις ΗΠΑ αλλά και την Ευρωπαϊκή Ένωση, στον κατάλογο με τις τρομοκρατικές οργανώσεις. Στην Κολομβία οι παραστρατιωτικές οργανώσεις έχουν πλέον την δυνατότητα να αποδιοργανώσουν σε μεγάλο βαθμό τη λειτουργία του Κράτους.

Οι ιθαγενείς εξεγείρονται

Όμως -όπως υποστηρίζουν αναλυτές- είναι λάθος να γίνονται γενικεύσεις για τα ένοπλα κινήματα στη Λατινική Αμερική χωρίς να εξετάσουμε πριν τα αίτια και τις συνθήκες που «γέννησαν» κάθε μια από αυτές. Σίγουρα δεν είναι όλες εγκληματικές οργανώσεις. Τις περισσοτερες φορές αυτό που οδηγεί στην ανάπτυξη ένοπλης βίας στη Λατινική Αμερική είναι οι έντονες κοινωνικές ανισότητες, οι εθνοτικές διακρίσεις που γίνονται εις βάρος των ιθαγενών πληθυσμών, και η φτώχεια στην οποία κάποιοι τους έχουν καταδικάσει.

Διαβάστε για τα Ένοπλα Κινήματα, την ιστορία και την δράση τους σήμερα:

Οι κυριώτερες ένοπλες οργανώσεις που έδρασαν στη Λατινική Αμερική είναι οι Ένοπλες Επαναστατικές Δυνάμεις Κολομβίας, το Φωτεινό Μονοπάτι στο Περού, οι Τουπαμάρος στην Ουρουγουάη, οι Σαντινίστας στη Νικαράγουα, που έφθασαν να κατακτήσουν την εξουσία, το Μέτωπο Φαραμπούντο Μαρτί στο Ελ Σαλβαδόρ, που σήμερα εκπροσωπείται νόμιμα στο Κοινοβούλιο, και οι Ζαπατίστας στο Μεξικό, που μέχρι σήμερα συνεχίζουν να ελκύουν το ενδιαφέρον και τον θαυμασμό εκατομμυρίων ανθρώπων σε ολόκληρο τον κόσμο.

Τα παιδιά πολεμιστές

Εκπαιδεύονται κάτω από απάνθρωπες συνθήκες και μετατρέπονται σε σκληρούς και αδίστακτους πολεμιστές που πολεμούν εναντίον άλλων παιδιών.

Σήμερα πια, σε λίγες χώρες η δράση των ένοπλων κινημάτων έχουν σημαντική επιρροή στην κοινωνία. Ένα από αυτά είναι το κίνημα των Ζαπατίστας στο Μεξικό, το οποίο από το 1994 που έγινε η εξέγερση, εξαπλώνεται συνεχώς, και μάλιστα συγκεντρώνει το θαυμασμό εκατομμυρίων πολιτών σε ολόκληρο τον κόσμο. Η εξέγερση των Ινδιάνων στην Τσιάπας έρχεται να επιβεβαιώσει ότι και σήμερα το ενδεχόμενο νέων κοινωνικών εκρήξεων και δημιουργίας νέων ένοπλων κινημάτων στη Λατινική Αμερική, είναι πάντα ορατό.

Η κατάσταση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στη Λατινική Αμερική σήμερα

«Αυτό το σώμα είναι δικό μου. Μη το αγγιζεις, μη το βιάζεις, μη το σκοτώνεις». (Από διαδήλωση στη Γουατεμάλα)

Η κατάσταση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στη Λατινική Αμερική διαφέρει από χώρα σε χώρα. Σε ορισμένα Κράτη, όπως στην Κολομβία, οι «εξαφανίσεις», οι ομαδικές εκτελέσεις και τα βασανιστήρια, θα έλεγε κανείς ότι έχουν λάβει διαστάσεις επιδημίας. Η χώρα αυτη -χωρίς υπερβολή- είναι βυθισμένη στην τρομοκρατία και στο ναρκωεμπόριο.

Τρομοκρατία

Οι τρομοκρατικές οργανώσεις που δρουν εδω και δεκαετίες, όπως οι FARC, έλέγχουν το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής κοκαϊνης. Ο εμφύλιος ανάμεσα στις οργανώσεις αυτές τον στρατό αλλά και τους παραστρατιωτικούς έχει στοιχίσε την ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους. Οι αντάρτες απαγάγουν διαρκώς τουρίστες, πολιτικούς και στρατιωτικούς για να ζητούν λύτρα αλλά και να ασκούν πίεση στην κυβέρνηση.

«Εξαφανίσεις» γυναικών

Στη Γουατεμάλα μόνο τα τελευταία έξι χρόνια έχουν σημειωθεί 2.000 δολοφονίες ή εξαφανίσεις γυναικών, και όπως αποδεικνύεται, πολλές φορές με την ανοχή αν όχι και με την εμπλοκή της αστυνομίας. Γυναίκες, ακόμη και ανήλικα κορίτσια, βιάζονται, στραγγαλίζονται και δολοφονούνται.

Οι γυναίκες στην χώρα αυτη διατρέχουν καθημερινά κίνδυνο για την ζωή τους ιδίως στις υποβαθμισμένες περιοχές. Η κυβέρνηση δεν έχει κάνει κανένα ουσιαστικό βήμα για την αντιμετώπιση αυτης της θλιβερής κατάστασης και απλά κλείνει τις υποθέσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Υπηρεσία Εγκληματολογικών Ερευνών της Γουατεμάλα, μόνον 10 αστυνομικοί είναι επιφορτισμένοι με το έργο της εξιχνίασης αυτων των εγκλημάτων.

Φυλακίσεις

Σε χώρες όπως η Κούβα και η Κολομβία, η ελευθεροτυπία πλήττεται με βάναυσο τρόπο. Σύμφωνα με την Διεθνή Αμνηστία, στην Κούβα όπου δεν κυκλοφορεί καμία αδέσμευτη εφημερίδα, δεκάδες δημοσιογράφοι φυλακίζονται από το καθεστώς του Κάστρο επειδή εκφράζουν ελεύθερα την γνώμη τους.

Σε άλλα Κράτη, όπως το Περού, εκατοντάδες κρατούμενοι συνεχίζουν να βρίσκονται στις φυλακές κατηγορούμενοπι αδίκως για «ανατρεπτικές ενέργειες». Σε άλλες χώρες, οι πιο συνηθισμένες παραβιάσεις στα Ανθρώπινα Δικαιώματα είναι οι αστυνομική αυθαιρεσία, οι απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης στις φυλακές, και οι παραβιάσεις σε ζητήματα οικονομικά και πολιτιστικά κυρίως εις βάρος των ιθαγενών.

Ατιμωρησία

Αν υπάρχει μια παραβίαση που είναι συνήθης σήμερα, στο μεγαλύτερο μέρος της Λατινικής Αμερικής, είναι η ατιμωρησία. Η έλλειψη τιμωρίας και βέβαια έλλειψη έρευνας για τους υπεύθυνους που μπορούν να συνεχίσουν να διαπράττουν ειδεχθή εγκλήματα που παραβιάζουν τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που ασχολούνται με τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, πιστέυουν ότι το πρώτο βήμα στον αγώνα υπεράσπισης τους, είναι η δημοσιοποίηση των παραβιάσεων τους, όταν και όπου αυτά συμβαίνουν.

Είναι πολύ πιο εύκολο -λένε- να σκοτώνει κάποιος, να βιάζει, να βασανίζει, και να φυλακίζει άδικα κάτω από έναν μανδύα σκοταδιού…

Η μυστηριώδης λίμνη Τιτικάκα

ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΟΙΡΑΣΜΕΝΗ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΕΡΟΥ ΚΑΙ ΣΤΗ ΒΟΛΙΒΙΑ

Του Σπύρου Δράκου

Η λίμνη Τιτικάκα είναι μια απο τις ομορφότερες και μυστηριώδεις λίμνες στην Αμερική. Ο πληθυσμός γύρω απο τη λίμνη διατηρεί ακόμα παραδόσεις της αυτοκρατορίας των Ίνκας.

Σε αυτό το μέρος το παρελθόν και το παρόν συνυπάρχουν, γύρω απο ένα απο τα πλέον χαρακτηριστικά τοπία του πολιτισμού των Ινκας και των μυστηρίων τους που εξακολουθούν να μας καταπλήσσουν.

Κατά τη διάρκεια μιας εξερευνητικής αποστολής αποτελούμενης απο δύτες του πολεμικού ναυτικού και Περουβιανούς ειδικούς ωκεανογράφους που έγινε τον Οκτώβριο του 2002, εντοπίστηκαν ερείπια τα οποία θα μπορούσαν να ανήκουν σε μια χαμένη πόλη, κατασκευασμένη απο μια άλλη προκάτοχο των Ίνκας στον βυθό της λίμνης.

Γεωγραφική τοποθεσία

Βρίσκεται σε μια ζώνη μοιρασμένη μεταξύ του Περού και της Βολιβίας, αυτή η πλεύσιμη λίμνη διακρίνεται απο τις μεγάλες τις διαστάσεις. Μια επιφάνεια περίπου 8.490 τετραγωνικών χιλιομέτρων και βάθους 280 μέτρων. Στα παράκτια λιμάνια η φολκλορική πρωτεύουσα, βρίσκεται η πόλη Puno. Δημιουργήθηκε το 1666 ο πληθυσμός της φτάνει τους 60.000 κυρίως απο την περιοχή Aymara αλλά διατηρεί την ισπανική τεχνοτροπία στις εκφράσεις τέχνης και πολιτισμού.

Ο πληθυσμός που ζει γύρω απο τη λίμνη ασχολείται κυρίως με το ψάρεμα και την χειροτεχνία, ενώ το χαρακτηριστικό της περιοχής είναι βάρκες, γνωστές με το όνομα totora. Τα νερά της λίμνης ενώνουν συνολικά 36 νησιά. Τα μεγαλύτερα νησιά είναι τα Uros, Taquile και Amanti, τα οποία βρίσκονται στην Περουβιανή επικράτεια. Η λίμνη έχει ένα σύστημα ναυσιπλοϊας που διατηρεί την επαφή μεταξύ Περού και Βολιβίας με επιβίβαση απο το Περουβιανό λιμάνι του puno και απο την άλλη στην Βολιβιανή πόλη Huaqui.

Το 1978 στα αποθέματα της λίμνης Titicaca βρίσκονται 60 είδη πουλιών, 14 είδη ψαριών και άλλα 18 είδη αμφίβιων. Μέσα σε αυτά τα είδη συμπεριλαμβάνεται και ο γιγάντιος βάτραχος της Τιτικάκα, το βάρος του οποίου φτάνει μέχρι και τα τρία κιλά. Η ιδανική εποχή για να επισκεφθεί κανείς τη λίμνη είναι ο Μάιος και ο Οκτώβριος, επειδή οι μέρες είναι πιο ηλιόλουστες και οι εναλλαγές της θερμοκρασίας δεν είναι τόσο απότομες.

Η μέση θερμοκρασία την εποχή αυτή είναι 25 βαθμοί Κελσίου, παρόλα αυτά οι θερμοκρασίες κατά την διάρκεια της νύχτας μπορεί να πέσουν και κάτω απο το 0 και αυτό είναι κάτι που συμβαίνει όλο το χρόνο Ένας απο τους πιο εύκολους τρόπους να φτάσει κανείς στη λίμνη είναι η πτήση προς την πόλη Juliaca η οποία απέχει περίπου μια ώρα απο το Puno. Απο εκεί μπορείτε να ταξιδέψετε προς τα νησιά με διάφορα θαλάσσια μέσα μεταφοράς. Aλλος ένας τρόπος είναι να φτάσετε δια ξηράς ταξιδεύοντας 416 χιλιόμετρα απο το Cuzco στο Puno.

Τα νησιά της λίμνης Τιτικάκα

Ένα απο τα πιο γνωστά νησιά είναι το νησί Uros. Αυτό το νησί είναι κατασκευασμένο σε μια τεχνητή φόρμα πάνω σε καλάμια totora, ένα τεράστιο φυτό με λεπτά φύλλα που ανθεί στη λίμνη. Αυτό το υλικό χρησιμοποιείται και στην κατασκευή όλων των χειροτεχνημάτων αλλά και των βαρκών που χρησιμοποιούν οι ντόπιοι για το ψάρεμα.

Το νησί απο totora που επιπλέει περιμένει τους επισκέπτες του και βρίσκεται 4 χιλιόμετρα απο την πόλη Puno. Σε αυτό το νησί διατηρούν ακόμη την ενδυμασία και τον τρόπο καλλιέργειας των πόλων των Ίνκας. Το νησί Taquile συγκεντρώνει την μεγαλύτερη ποικιλία απο τοπικές εκδρομές, τις οποίες οργανώνουν οι ίδιοι οι ιθαγενείς, που αντιπροσωπεύουν άλλωστε κάθε τι το τουριστικό στο νησί τους.

Οι ντόπιοι καλωσορίζουν τους τουρίστες στα σπίτια τους όπως γινόταν και στα πατροπαράδοτα έθιμα τους. Το νησί κατοικείται απο 350 οικογένειες, οι οποίες ακολουθούν αυστηρά τα έθιμα των Ινκας, στα οποία εξακολουθούν να υπάρχουν και οι τρεις σημαντικότεροι κανόνες της παλιάς αυτοκρατορίας που είναι οι εξής: Μην κλέβεις, μην αδρανής και μην λες ψέμματα. Σε αυτό το νησί μπορείτε να εκτιμήσετε τα ερείπια των Ινκας.

Ο επισκέπτης μπορεί να ταξιδέψει επιβιβαζόμενος σε μια totora και να θαυμάσει ένα υπέροχο τοπίο στο τρίωρο ταξίδι του μέχρι να φτάσει σε ένα απο τα λιμάνια. Εκεί ο επισκέπτης μπορεί να ακολουθήσει τα αρχέγονα μονοπάτια των Ίνκας φτιαγμένα απο μικρά κομμάτια πέτρας, να ανακαλύψει αρχαιολογικά απομεινάρια. Στο νησί δεν υπάρχει ίχνος σύγχρονου μεταφορικού μέσου.

Το νησί Αμάντι είναι ένα απο τα μέρη που διατηρούνται οι παλιές παραδόσεις της αυτοκρατορίας. Είναι ένα απο τα ωραιότερα νησιά της λίμνης, εξαιτίας των κλημάτων, των αναρριχόμενων φυτών και των πολιτιστικών υπολλειμάτων, καλούν τον επισκέπτη να εμποτιστεί με έναν απο τους πιο σημαντικούς προ-Κολομβιανούς πολιτισμούς της Αμερικής. Σε αυτό το νησί θα βρείτε αρχαιολογικά ευρήματα μιας απο τις ιερές πόλεις της αυτοκρατορίας.

Στις μέρες μας σύμφωνα με τα στοιχεία που δόθηκαν απο τις Περουβιανές υπηρεσίες το 1993, 300.000 κάτοικοι μιλούν την τοπική γλώσσα της Aymara, που ονομάζεται Juarez, και η πλειονότητα όσων την μιλούν στις πόλεις Puno, Monquegua και Tacna.