Διαμόρφωση και Εφαρμογή της Ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής

 Ο Eπικοινωνιακός Παράγοντας

hlo_smallΤο Ελληνικό Παρατηρητήριο του London School of Economics (LSE) έκανε δεκτή στο πλαίσιο προγράμματος Επισκέπτη Ερευνητή (Visiting Fellowship) για το τετράμηνο Ιανουαρίου-Απριλίου 2010 τη Μελίνα Σκουρολιάκου, μέλος της Ένωσης Ακολούθων Τύπου, προκειμένου να εκπονήσει σύντομο ερευνητικό σχέδιο στην αγγλική γλώσσα επί θεμάτων διεθνούς επικοινωνίας της Ελλάδας. Η συνεργασία αυτή με το Ελληνικό Παρατηρητήριο του LSE εντάσσεται στην ευρύτερη προσπάθεια της Ένωσης Ακολούθων Τύπου και του Forum Διεθνούς Επικοινωνιακής Πολιτικής για την ενίσχυση του διαλόγου επί θεμάτων δημόσιας διπλωματίας, επικοινωνίας, και εξωτερικής πολιτικής και την υποστήριξη της μετεκπαίδευσης των μελών της Ένωσης Ακολούθων Τύπου.
Το ερευνητικό σχέδιο της Μελίνας Σκουρολιάκου έχει τον τίτλο «Επικοινωνία στην εξωτερική πολιτική: Ο επικοινωνιακός παράγοντας στη διαμόρφωση και εφαρμογή της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής 2000-2009» (Communicating Foreign Policy: The Communication Factor in the Formation and Implementation of Greek Foreign Policy, 2000-2009) και αφορά το βαθμό αποτελεσματικότητας όπως και τα χαρακτηριστικά της επικοινωνιακής στρατηγικής πίσω από τη χάραξη και εφαρμογή της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

http://icp-forum.gr/wp/?p=1906

Απάντηση ΕΝΑΤ στο δημοσιογράφο Στέλιο Κούλογλου

 icp-forum

Η   ΕΝΑΤ έστειλε απάντηση στο δημοσιογράφο Στέλιο Κούλογλου, που σε τεύxος της  Lifo (24.9.09) αναφέρει ανάμεσα σε άλλα για τα Γραφεία Τύπου και Επικοινωνίας στο εξωτερικό: «απολίθωμα του παρελθόντος, τα ΓΤ στις Πρεσβείες του εξωτερικού προκαλούν μια τεράστια αιμορραγία συναλλάγματος στο ελληνικό δημόσιο …την εποχή του ίντερνετ δεκάδες υπάλληλοι πληρώνονται με χιλιάδες ευρώ για να διαμένουν στο εξωτερικό μεταφράζοντας άρθρα ξένων εφημερίδων…». Κάνει αναφορά επίσης σε μετακινήσεις «της τελευταίας στιγμής σειράς υπαλλήλων προς τα ΓΤΕ μέχρι τα μέσα Σεπτεμβρίου», ενώ «δεν διορίζονται νηπιαγωγοί με πρόσχημα τις εκλογές».

Ρουμανία: ΟTraian Basescu υποστήριξε την ανάγκη ύπαρξης ρεαλιστικών διμερών σχέσεων με τη Ρωσία

Seful statului roman, Traian Basescu, a reafirmat azi necesitatea asezarii pe baze pragmatice a relatiilor bilaterale romano-ruse. In urma cu aproximativ o luna, Basescu cataloga aceasta relatie drept un “semi-esec” si a insistat pe langa Ministerul Afacerilor Externe pentru intensificarea eforturilor in sensul unei mai mari apropieri fata de vecinii rasariteni, in special cei din zona Marii Caspice. Presedintele Traian Basescu a declarat azi la Palatul Cotroceni cu ocazia primirii Corpul Diplomatic acreditat la Bucuresti ca anul 2008 a deschis «anumite perspective» in relatia cu Rusia, reiterand dorinta ca in 2009 Romania sa continue pe acest traseu.»Anul 2008 a fost un an care a deschis anumite perspective in relatia noastra cu Federatia Rusa. Doresc ca in 2009 sa continuam pe acest traseu. Vrem sa asezam la baza relatiei Romaniei cu Rusia un pragmatism cu adevarat folositor ambelor state, orientat spre viitor: sa putem avea o imagine predictibila a directiei in care vrem sa ducem impreuna aceasta relatie», a declarat Basescu. In acest context, presedintele a pledat pentru echilibrarea relatiilor comerciale dintre Rusia si Romania si crearea conditiilor pentru o cooperare economica pe masura necesitatilor celor doua state. De asemenea Republica Moldova se va afla in continuare in centrul atentiei Bucurestilor despre care seful statului a spus ca se afla in fata unui important test democratic din perspectiva alegerilor prezidentiale care vor avea loc in aceasta primavara. Basescu a mai adaugat ca Romania va ajuta Moldova sa aiba “un parcurs european predictibil”.
πηγή: MADALIN.NESCUTU

Νέος Προξενικός Λιμενάρχης και Υπολιμενάρχης Λονδίνου

Οι κ.κ. Πλοίαρχος Λ.Σ. Σπύρος Νικητάκης και Αντιπλοίαρχος ΛΣ Κώστας Αμαραντίδης ανέλαβαν ήδη καθήκοντα Λιμενάρχη και Υπολιμενάρχη αντιστοίχως στο Προξενικό Λιμεναρχείο Λονδίνου.

Η ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

πηγή: «Διπλωματικό Περισκόπιο»
Συντάχθηκε απο τον/την Γ. Ε. ΣΕΚΕΡΗ

Σημαντικό υποπροϊόν της χρηματοπιστωτικής κρίσης – το οποίο φαίνεται να έχει διαφύγει την προσοχή των περισσότερων Ελλήνων σχολιαστών – είναι η αποκάλυψη των πραγματικών προσανατολισμών της Κοινοτικής Ευρώπης. Εδώ και δεκαετίες, πολλοί ευρωπαϊστές είναι πεπεισμένοι, ότι οι εκάστοτε πολιτικές ή οικονομικές δοκιμασίες θα λειτουργήσουν ως κίνητρο για την προώθηση της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Ορισμένοι δε φαίνεται τώρα να εκτιμούν ότι ο τρόπος αντιμετώπισης της παρούσας χρηματο-οικονομικής πρόκλησης από την ΕΕ δικαιώνει την πεποίθηση αυτή. Ωστόσο, μια προσεκτικότερη θεώρηση των πραγματικών γεγονότων πείθει – δυστυχώς – μάλλον περί του αντιθέτου. Μακράν του να ενισχύσει τους κοινοτικούς ενοποιητικούς θεσμούς, η κρίση τείνει να τους εξασθενίσει.

Είναι αλήθεια ότι η δυναμική δραστηριοποίηση του Γάλλου προέδρου και προεδρεύοντος της Ένωσης κ. Σαρκοζί ώθησε τα κράτη-μέλη να συντονίσουν, σε σημαντικό βαθμό, τις προσπάθειές τους για τον περιορισμό των χρηματο-οικονομικών κινδύνων. Ο κατά τα λοιπά αναγκαίος, όμως, αυτός εναρμονισμός πραγματοποιήθηκε σε διακυβερνητικό, όχι σε ευρωκοινοτικό θεσμικό, πλαίσιο. Όπως προσφυώς παρατηρεί αρθρογράφος της έγκυρης Φαϊνάνσιαλ Τάιμς, «[ο]ι ένθερμοι Ευρωπαίοι στις Βρυξέλλες γνωρίζουν ότι διαρκούσης της χρηματοπιστωτικής κρίσης η γνήσια θρησκεία της «κοινοτικής μεθόδου» εγκαταλείφθηκε χάριν της φοβερής αίρεσης του «διακυβερνητισμού». Οι θεσμοί της ίδιας της ΕΕ – το κοινοβούλιο, η επιτροπή – όπως και το επιβλητικό σώμα του κοινοτικού δικαίου γενικώς περιθωριοποιήθηκαν.»[i]

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αντιθετικών προσεγγίσεων της κρίσης στους κόλπους της ΕΕ είναι η αρνητική αντίδραση της Γερμανίας στην – αρκετά νεφελώδη, κατά τα άλλα – πρόταση της γαλλικής προεδρίας για τη συγκρότηση μιας «ενιαίας ευρωπαϊκής οικονομικής κυβέρνησης» σε επίπεδο αρχηγών κράτους και κυβέρνησης. Με το Βερολίνο, θιασώτη της οικονομικής ορθοδοξίας, να υποπτεύεται ότι η γαλλική πρόταση αποσκοπεί στην προώθηση των, κατά την άποψη του, κρατικιστικών και προστατευτικών αντιλήψεων του Γάλλου προέδρου. Αλλά και στη χαλάρωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας στους κόλπους της ευρωζώνης – σε αντίθεση με την πολιτική της στηριζόμενης μεν από τους Γερμανούς, πλην συχνά επικριθείσης από τον κ. Σαρκοζί, Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας.

Ανάλογες δε διχογνωμίες εκδηλώνονται και εξ αφορμής της προτροπής του Γάλλου προέδρου προς τους κοινοτικούς εταίρους να συγκροτήσουν κρατικά ταμεία παρέμβασης για τη στήριξη στρατηγικών εθνικών τους επιχειρήσεων.[ii] Καθώς, άλλα μεν κράτη-μέλη – π.χ., η Ιταλία και η Ισπανία – δείχνουν να υποδέχονται την πρόταση θετικά, άλλα δε, με προεξάρχουσα τη Γερμανία, να την απορρίπτουν ως δούρειο ίππο για την προώθηση των οικονομικών αντιλήψεων και των πολιτικών φιλοδοξιών του Παρισιού.[iii]

Οι κοινοτικές αυτές διαφοροποιήσεις και αντιπαραθέσεις οδηγούν αβίαστα στο διττό συμπέρασμα: Ότι και στον οικονομικό τομέα – θεωρητικά πολύ δεκτικότερο υπερεθνικών ρυθμίσεων απ’ ό,τι ο πολιτικο-στρατιωτικός – η περιστολή των εθνικών αρμοδιοτήτων των κρατών-μελών της Ένωσης προσκρούει ήδη σε καθοριστικές αντιστάσεις. Και ότι πέραν των στενότερα θεσμικών διαφωνιών, τις κοινοτικές κυβερνήσεις χωρίζουν αυτή τη στιγμή και σημαντικές διαφορές οικονομικής φιλοσοφίας και πολιτικής. Μένει δε να φανεί κατά πόσον, κατά τη Διεθνή Διάσκεψη Κορυφής που συνέρχεται στις !5 Νοεμβρίου στην Ουάσινγκτον με αντικείμενο την αντιμετώπιση της παγκόσμιας χρηματο-οικονομικής κρίσης, οι συμμετέχουσες μεγάλες κοινοτικές δυνάμεις θα κατορθώσουν να θέσουν προσωρινώς κατά μέρος τις διαφορές αυτές και να μιλήσουν με ενιαία φωνή.



[i] Βλ. Gideon Rachman, Super-Sarko’s plans for the world, “Financial Times”, 20-10-2008.

[ii] Αρχικώς, κατά τη συνάντηση των «τεσσάρων μεγάλων» στο Παρίσι στις 4 Οκτωβρίου, ο κ. Σαρκοζί είχε προτείνει τη δημιουργία ενιαίου ευρωκοινοτικού ταμείου. Μετά όμως την κατηγορηματική απόρριψη της πρότασης αυτής από τον Βρετανό πρωθυπουργό και τη Γερμανίδα καγκελάριο περιορίσθηκε να εισηγηθεί τη δημιουργία εθνικών ταμείων και τον «ενδεχόμενο» συντονισμό τους. Βλ. για την παλαιόατερη γαλλική πρόταση, Γ. Ε. Σέκερης, Η χρηματοοικονομική κρίση, “Διπλωματικό Περισκόπιο”, 8-10-2008, και για την πιο πρόσφατη, Katrin Bennhold, Idea of sobering wealth funds divides Europeans, “International Herald Tribune”, 21-102008.

[iii] Για το σύνολο των γερμανικών αυτών αντιδράσεων, βλ. μεταξύ άλλων: Steven Erlanger, Sarkozy boldly attacks financial crisis, but Europe wants results, “International Herald Tribune”, 30-10-2008. Deutschland erteilt Sarkozys Krisenplan Absage, “Welt Online”, 22-10-2008. Και Pierre Avril, UE: controverse sur le «gouvernement economique», «Le Figaro”, 21-10-2008.