Δολοφονήθηκε από ταμίες του Δήμου ο Δήμαρχος Παγγαίου

Ρεπορτάζ: Α. Σπηλιώτη, Κ. Σαρικάς
Νεκρός από σφαίρα στο κεφάλι και κλεισμένος στο πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου του βρέθηκε το βράδυ της Τετάρτης σε ερημική παραλία στην Σαρακίνα Καβάλας ο Δήμαρχος Παγγαίου Τριαντάφυλλος Κουκούδης, ο οποίος είχε εξαφανιστεί από τις 27 Δεκεμβρίου. Δράστες της δολοφονίας του είναι οι δύο ταμίες του Δήμου Παγγαίου, οι οποίοι συνελήφθησαν και ομολόγησαν, προβάλλοντας ως κίνητρο οικονομικές ατασθαλίες στα ταμεία του Δήμου, ενώ συνελήφθη και ο άνδρας, που τους προμήθευσε το όπλο της δολοφονίας.
Σύμφωνα με την Αστυνομία, οι δράστες ομολόγησαν, ότι σε ραντεβού που είχαν με τον Δήμαρχο για να καλύψουν οικονομικό έλλειμμα ύψους 710.000 ευρώ από τα ταμεία του Δήμου, συνεπλάκησαν μαζί του, τον χτύπησαν στο κεφάλι και στη συνέχεια τον πυροβόλησαν 8 φορές με υποπολυβόλο UZI. Στην κατάθεσή τους είπαν χαρακτηριστικά: «Μας απειλούσε ότι θα μας έστελνε τη Δευτέρα στον εισαγγελέα. Επειδή δεν μπορούσαμε να καλύψουμε το χρέος, αποφασίσαμε να τον σκοτώσουμε και να του φορτώσουμε το έλλειμμα». Ο Δήμαρχος Παγγαίου είχε κλείσει ραντεβού με τους δολοφόνους του το βράδι της Κυριακής. Έφυγε από το Παλιό Καβάλας και συναντήθηκε μαζί τους στις κατασκηνώσεις της Περάμου, για να διευθετήσουν το πρόβλημα.

Στο ραντεβού του θανάτου και πριν από την άγρια δολοφονία έγινε καυγάς. Ο Δήμαρχος Παγγαίου μάλιστα χτυπήθηκε άγρια, πριν εκτελεστεί από τους ταμίες. Σύμφωνα με τα στοιχεία που διαθέτει η Αστυνομία, ζήτησε από τους ταμίες να επιστρέψουν μέρος των χρημάτων και τους διαβεβαίωσε, ότι το υπόλοιπο ποσό είχε την δυνατότητα να το καλύψει ο ίδιος. Οι δύο δράστες αφού τον εκτέλεσαν, αρχικά εγκατέλειψαν το θύμα μέσα στο αυτοκίνητο στην περιοχή της Περάμου. Επέστρεψαν πρώτη φορά και τον μετέφεραν στο Σαρακίνο. Λίγες ώρες αργότερα επέστρεψαν ξανά και επιχείρησαν να σβήσουν τα ίχνη τους από το αυτοκίνητο.

Το εγκατελελειμμένο αυτοκίνητο κίνησε την περιέργεια κατοίκου της περιοχής, που ειδοποίησε την Αστυνομία. Όταν ερευνήθηκε το όχημα, εντοπίστηκε το πτώμα του Δημάρχου στο πορτμπαγκάζ. Για τους αστυνομικούς ήταν απλά θέμα χρόνου, να φθάσουν στους δράστες. Οι κατηγορούμενοι πάντως υποστηρίζουν, ότι οι ίδιοι δεν έχουν υπεξαιρέσει ούτε 1 ευρώ από τα ταμεία του Δήμου και ότι δεχόταν εκβιασμό από τον Δήμαρχο, ότι θα τους φόρτωνε την υπεξαίρεση, που ο ίδιος είχε κάνει.

Πηγή: ALPHA

Επιμέλεια: Π. Γραμμέλης

Φιλανδία: Μακελειό σε εμπορικό κέντρο (vid)

Ιωάννα Μαμάη –

Ένοπλος εισέβαλε σε εμπορικό κέντρο στην πόλη Έσπο της Φιλανδίας και άνοιξε πυρ τραυματίζοντας θανάσιμα τέσσερα άτομα.
if (typeof Adman === ‘undefined’ || /MSIE [456]/.test(navigator[‘appVersion’]))document.write (»);var now=parseInt((new Date()).getTime());if (!window.admantpid) window.admantpid = now;var rnd=Math.floor(Math.random()*900000)+100,cdp=screen.width+»x»+screen.height+»x»+(navigator.appName==»Netscape»?screen.pixelDepth:screen.colorDepth),burst=»?»+rnd+»:=»+window.admantpid +»@»+cdp+»?»;document.write(«»);document.write(«»);

Συγκεκριμένα, τρεις άνδρες και μια γυναίκα βρήκαν τραγικό θάνατο από τους πυροβολισμούς του 43χρονου. Ο δράστης, ο οποίος είχε διαπράξει στο παρελθόν και άλλες εγκληματικές ενέργειες, λίγο μετά βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του, έχοντας αυτοπυροβοληθεί.
Τα τοπικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν πως νεκρή βρέθηκε και η πρώην γυναίκα του 43χρονου στην οικία της.
Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, ένας μαυροντυμενος άνδρας εισέβαλε στον δεύτερο όροφο του εμπορικού κέντρο και ξεκίνησε να πυροβολεί προς κάθε κατεύθυνση. Αμέσως οι αρχές απομάκρυναν τους πολίτες από εκεί ενώ δόθηκε εντολή να αλλάξουν πορεία και τα μέσα μεταφοράς ώστε να μην περνούν κοντά στο σημείο.
Υπενθυμίζεται πως το 2007 και 2008 είχαν γίνει ένοπλες επιθέσεις σε σχολεία με αποτέλεσμα οι νόμοι σχετικά με την κατοχή όπλων να έχουν γίνει σκληρότεροι.

http://www.dailymotion.com/swf/xbp3y6&related=0
Finland rocked by shooting

Επιθυμίες του πάθους !!! [blog: http://desejosdeumapaixao.blogspot.com/ ]

WELCOME

Desejos


É de manhã
Vem o sol
Mas os pingos da chuva
Que ontem caíram
Ainda estão a brilhar
Ainda estão da dançar
Ao vento alegre
Que me traz esta canção
Quero que você
Me dê a mão
Vamos sair por aí
Sem pensar
No que foi que sonhei
Que chorei, que sofri
Pois a nova manhã
Já me fez esquecer
Me dê a mão
Vamos sair pra ver o sol.

Tom Jobim

Ο Obama γλύφει τους Ισραηλίτες στο AIPAC …

Σχόλια στην συνδιάσκεψη πολιτικής της Αμερικάνικης επιτροπής Δημοσίων Υποθέσεων του Ισραήλ.

Γερουσιαστής Μπάρακ Ομπάμα

4 Ιούνη 2008

YouTube – Barack Obama at AIPAC
36 λεπτά – 4 Ιουν. 2008
www.youtube.com

Είναι σπουδαίο να βλέπω τόσους πολλούς φίλους από όλη τη χώρα. Θέλω να δώσω συγχαρητήρια στους Howard Friedman , David Victor και Howard Kohr για την επιτυχημένη συνδιάσκεψη, και για την ολοκλήρωση των νέων τους κεντρικών γραφείων που αναμένεται πολύ σύντομα.

Πριν ξεκινήσω, θέλω να πω ότι γνωρίζω μερικά προβοκατόρικα e-mail που κυκλοφορούν ανάμεσα στις κοινότητες των Εβραίων στη χώρα. Μερικοί από εσάς μπορεί να τα έχετε λάβει. Είναι γεμάτα με απίθανες ιστορίες και καταστροφικές προειδοποιήσεις σχετικά με μια συγκεκριμένη υποψηφιότητα προέδρου. Και ότι έχω να πω γι αυτό είναι – ενημερώστε με αν βλέπετε αυτόν τον τύπο που λέγεται Μπάρακ Ομπάμα, επειδή ακούγεται πολύ τρομακτικός.

Αλλά αν κάποιος έχει μπερδευτεί από αυτά τα e-mail , θέλω να ξέρετε ότι σήμερα θα μιλήσω μέσα από την καρδιά μου, και σαν πραγματικός φίλος του Ισραήλ. Και ξέρω ότι όταν επισκέπτομαι την AIPAC , είμαι ανάμεσα σε φίλους. Καλούς φίλους. Φίλους που μοιράζονται τη στενή μου δέσμευση , ότι ο δεσμός ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ισραήλ είναι αδιάσπαστος, σήμερα, αύριο και για πάντα.


Ένα από τα πολλά πράγματα που εκτιμώ στο AIPAC, είναι ότι παλεύεται για αυτό τον κοινό σκοπό, από τη βάση προς τα πάνω. Το ζωτικό κομμάτι της AIPAC είναι εδώ, σε αυτή την αίθουσα , στελέχη ακτιβιστές από όλες τις ηλικίες , από όλα τα μέρη της χώρας , που έρχονταν στην Ουάσιγκτον χρόνο με το χρόνο για να κάνουν τις φωνές σας να ακούγονται. Τίποτα δεν αντανακλά το πρόσωπο της AIPAC περισσότερο από τους 1200 φοιτητές που ταξίδεψαν εδώ να κάνουν ξεκάθαρο στον πλανήτη ότι ο δεσμός ανάμεσα στο Ισραήλ και τις ΗΠΑ έχει ρίζες σε κάτι περισσότερο από τα κοινά μας εθνικά ενδιαφέροντα- έχει ρίζες στις κοινές αξίες και κοινές ιστορίες των λαών μας. Και ως Πρόεδρος , θα δουλέψω μαζί σας για να διασφαλίσω ότι αυτός ο δεσμός θα ενισχυθεί.

Έγινα για πρώτη φορά οικείος με την ιστορία του Ισραήλ όταν ήμουνα 11 ετών. Έμαθα για το μακρύ ταξίδι και για τον ακλόνητο σκοπό του λαού των Εβραίων να διατηρήσουν την ταυτότητά τους , μέσα από τη θρησκευτική τους πίστη, την οικογένεια και τον πολιτισμό τους. Χρόνο με το χρόνο, αιώνα με τον αιώνα , οι Εβραίοι διατήρησαν τις παραδόσεις τους και το όνειρο , αντιμετωπίζοντας τις πιθανότητες του αδύνατου.

Η ιστορία μου έκανε πολύ δυνατή εντύπωση. Είχα μεγαλώσει χωρίς αίσθηση των ριζών μου. Ο πατέρας μου ήταν μαύρος , ήταν από την Κένυα , και μας άφησε όταν ήμουν δύο ετών. Η μητέρα μου ήταν λευκή , ήταν από το Κάνσας , και μετακινήθηκα μαζί της στην Ινδονησία και μετά πίσω στη Χαβάη. Κατά πολλούς τρόπους , δεν ήξερα από πού προερχόμουν. Έτσι με γοήτευσε η πίστη ότι μπορούσατε να διατηρείται μια πνευματική , συναισθηματική και πολιτιστική ταυτότητα. Και μπορώ να καταλάβω βαθειά τη Σιωνιστική ιδέα – ότι υπάρχει πάντα μια πατρίδα στο κέντρο της ιστορίας μας.

Έμαθα επίσης σχετικά με τον τρόμο του Ολοκαυτώματος, και για την τρομερή επιτακτικότητα που έφερε στο ταξίδι επιστροφής στο Ισραήλ. Για τα περισσότερα από τα παιδικά μου χρόνια , έζησα με τους παππούδες μου. Ο παππούς μου είχε υπηρετήσει στο Β παγκόσμιο πόλεμο , το ίδιο και ο σπουδαίος μου θείος. Ήταν ένα αγόρι από το Κάνσας που ποτέ του δεν περίμενε να δει την Ευρώπη – έμεινε μόνος με τους τρόμους που τον περίμεναν εκεί. Και για μήνες αφού επέτρεψε από τη Γερμανία , παρέμεινε σε μια κατάσταση σοκ, μόνος με τις επίπονες αναμνήσεις που δεν άφηναν το κεφάλι του.

Βλέπετε , ο σπουδαίος μου θείος ήταν μέλος της 89ης Μεραρχίας Πεζικού – των πρώτων αμερικάνων που προσέγγισαν ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης των Ναζί. Απελευθέρωσαν το Ohrdruf , τμήμα του Buchenwald , μια μέρα του Απρίλη του 1945. Η φρίκη σε αυτό το στρατόπεδο ξεπερνάει την ικανότητά της φαντασίας μας. Δεκάδες χιλιάδες πέθαναν από λιμό, βασανιστήρια, αρρώστιες ή ψυχρή δολοφονία – τμήμα της Ναζιστικής μηχανής δολοφονιών που σκότωσε 6 εκατομμύρια ανθρώπους.

Όταν προέλασαν οι Αμερικάνοι , ανακάλυψαν τεράστιους σωρούς από νεκρά πτώματα και λιμοκτονούντες επιζήσαντες. Ο Στρατηγός Αϊζενχάουερ , διέταξε τους Γερμανούς από τη γειτονική πόλη να περιοδεύσουν στο στρατόπεδο , για να δουν τι γινόταν στο όνομά τους. Διέταξε τα Αμερικανικά στρατεύματα να περιοδεύσουν στο στρατόπεδο, έτσι ώστε να μπορέσουν να δουν το κακό ενάντια στο οποίο πολεμούσαν. Κάλεσε ανθρώπους του Κογκρέσου και δημοσιογράφους, για να μεταφέρουν τη μαρτυρία. Και διέταξε να γίνουν φωτογραφίσεις και κινηματογραφήσεις. Εξηγώντας τις ενέργειές του , ο Αϊζενχάουερ είπε ότι ήθελε να παράγει «αποδείξεις από πρώτο χέρι για αυτά τα πράγματα , αν κάποτε , στο μέλλον αναπτυχθεί μια τάση που να επιτίθεται σε αυτούς τους ισχυρισμούς, απλώς για προπαγάνδα».

Είδα μερικές από αυτές τις πραγματικές εικόνες στο Yad Vashem και ποτέ δε με άφησαν. Και αυτές οι εικόνες είναι απλά ίχνη από τις ιστορίες που επιζήσαντες από το Shoah έφεραν μαζί τους. Όπως ο Αϊζενχάουερ, καθένας από εμάς μεταφέρει μαρτυρία σε οποιονδήποτε που θα μπορούσε να αρνηθεί αυτά τα ανείπωτα εγκλήματα, ή ακόμα και να μιλήσει για επανάληψή τους. Πρέπει να εννοούμε αυτό που λέμε όταν προφέρουμε τις λέξεις «ποτέ ξανά».

Ήταν μόλις λίγα χρόνια μετά την απελευθέρωση από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, όταν ο Νταβίντ- Μπέν Γκουριόν κήρυξε τη θεμελίωση του Εβραϊκού κράτους του Ισραήλ. Ξέρουμε ότι η εγκαθίδρυση του Ισραήλ ήταν δίκαια και απαραίτητη, με ρίζες σε αιώνες αγώνων, και δεκαετίες υπομονετικής δουλειάς. Αλλά 60 χρόνια αργότερα, ξέρουμε ότι δεν μπορούμε να ενδώσουμε, δεν μπορούμε να υποχωρήσουμε και σαν Πρόεδρος ποτέ δε θα συμβιβαστώ όταν πρόκειται για την ασφάλεια του Ισραήλ.

Όχι όταν ακόμα υπάρχουν φωνές που αρνούνται το Ολοκαύτωμα. Όχι όταν υπάρχουν τρομοκρατικές ομάδες και πολιτικοί ηγέτες που υπόσχονται την καταστροφή του Ισραήλ. Όχι όταν υπάρχουν χάρτες της Μέσης Ανατολής που ούτε καν αναγνωρίζουν την ύπαρξη του Ισραήλ και χρηματοδοτούμενα από κυβερνήσεις βιβλία γεμάτα με μίσος ενάντια στους Εβραίους. Όχι όταν υπάρχουν πύραυλοι που πέφτουν βροχή στη Sderot , και τα παιδιά του Ισραήλ πρέπει να πάρουν μια βαθειά ανάσα και να δείξουν απίστευτο κουράγιο κάθε φορά που μπαίνουν σε ένα λεωφορείο ή παίρνουν το δρόμο για το σχολείο.

Έχω καταλάβει εδώ και καιρό την αποστολή του Ισραήλ για την ειρήνη και την ανάγκη του για ασφάλεια. Αλλά ποτέ περισσότερο από ότι κατά τη διάρκεια των ταξιδιών μου, εκεί πριν δύο χρόνια. Πετώντας με ένα ελικόπτερο IDF , είδα μια στενή και όμορφη λωρίδα γης που ακουμπούσε γύρω από τη Μεσόγειο. Στο έδαφος, είδα μια οικογένεια που είδε το σπίτι τους κατεστραμμένο από ένα πύραυλο Κατιούσα. Μίλησα στα Ισραηλινά στρατεύματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά κινδύνους καθώς παρέχουν ασφάλεια κοντά στη μπλε γραμμή. Μίλησα με ανθρώπους που δεν ήθελαν τίποτα περισσότερο απλό , ή άπιαστο , από ένα ασφαλές μέλλον για τα παιδιά τους.

Είμαι υπερήφανος που είμαι ένα μέρος μιας ισχυρής, δικομματικής συναίνεσης που έχει υποστηρίξει το Ισραήλ απέναντι σε όλες τις απειλές. Αυτή είναι μια δέσμευση που και εγώ και ο John McCain μοιραζόμαστε, γιατί η υποστήριξη στο Ισραήλ σε αυτή τη χώρα είναι υπεράνω κομμάτων. Αλλά τμήμα της δέσμευσής μας είναι επάνω στο όταν η ασφάλεια του Ισραήλ είναι σε κίνδυνο, και δε νομίζω ότι κανείς από εμάς είναι ικανοποιημένος ότι η πρόσφατη εξωτερική πολιτική της Αμερικής έχει κάνει το Ισραήλ περισσότερο ασφαλές.

Η Χαμάς τώρα ελέγχει τη Γάζα. Η Χεζμπολάχ έχει σφίξει την επιρροή της στο νότιο Λίβανο και κινεί της δυνάμεις της στη Βυρηττό. Εξαιτίας του πολέμου στο Ιράκ, το Ιράν – που πάντα εξέφραζε μια μεγαλύτερη απειλή για το Ισραήλ από το Ιράκ – έχει ενθαρρυνθεί και εκφράζει τη μεγαλύτερη στρατηγική απειλή για τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ στη γέννησή της. Το Ιράκ είναι ασταθές και η Αλ Κάιντα έχει αυξήσει τη στρατολόγηση από εκεί. Ο αγώνας για ειρήνη του Ισραήλ με τους γείτονές του έχει παγώσει, παρά τα βαριά φορτία που φέρει ο λαός του Ισραήλ. Και η Αμερική είναι περισσότερο απομονωμένη στην περιοχή, μειώνοντας τη δύναμή μας και θέτοντας σε κίνδυνο την ασφάλεια του Ισραήλ.

Η ερώτηση είναι πώς να προχωρήσουμε μπροστά. Υπάρχουν εκείνοι που θα συνεχίσουν και θα ενισχύσουν αυτή την αποτυχημένη κατάσταση, αγνοώντας οκτώ χρόνια συσσωρευμένων αποδεικτικών στοιχείων ότι η εξωτερική μας πολιτική είναι επικίνδυνα ελλατωματική. Και υπάρχουν εκείνοι που τοποθετούν όλα τα προβλήματα της Μέσης Ανατοής στο κατώφλι του Ισραήλ και των υποστηρικτών του , σαν να είναι η Ισραηλινο-Παλαιστινιακή διένεξη η ρίζα όλων των προβλημάτων στην περιοχή. Αυτές οι φωνές καταφέρονται εναντίον της μόνης δημοκρατίας της Μέσης Ανατολής, για τον περιφερειακό εξτρεμισμό. Αυτοί προσφέρουν τη λαθεμένη υπόσχεση, ότι εγκαταλείποντας ένα πιστό σύμμαχο , είναι κατά κάποιο τρόπο ο δρόμος για τη σταθερότητα. Δεν είναι, ποτέ δεν ήταν και ποτέ δε θα είναι.

Η συμμαχία μας βασίζεται σε κοινά ενδιαφέροντα και κοινές αξίες. Αυτοί που απειλούν το Ισραήλ απειλούν εμάς. Το Ισραήλ πάντα αντιμετώπιζε αυτές τις απειλές στις πρώτες γραμμές. Και θα φέρω στο Λευκό Οίκο μια ακλόνητη δέσμευση για την ασφάλεια του Ισραήλ.
Αυτή ξεκινάει διασφαλίζοντας τη στρατιωτική ποιοτική υπεροχή του Ισραήλ. Θα διασφαλίσω ότι το Ισραήλ θα μπορεί να αμυνθεί σε κάθε απειλή– από τη Γάζα ως την Τεχεράνη. Η αμυντική συνεργασία ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ είναι ένα μοντέλο επιτυχίας. και πρέπει να εμβαθυνθεί.

Σαν Πρόεδρος, θα υλοποιήσω ένα Μνημόνιο Κατανόησης, που παρέχει 30 δισεκατομμύρια δολάρια για ενίσχυση του Ισραήλ μέσα στην επόμενη δεκαετία. Επενδύσεις στην ασφάλεια του Ισραήλ που δε θα δεσμευτούν για κανένα άλλο έθνος. Πρώτα θα εγκρίνω την αίτηση ξένης βοήθειας για το 2009. Προχωρώντας, μπορούμε να ενισχύσουμε την συνεργασία μας στην πυραυλική άμυνα. Θα εξάγουμε στρατιωτικό εξοπλισμό στο σύμμαχό μας Ισραήλ, με τους ίδιους κανόνες όπως στο ΝΑΤΟ. Και θα ορθώνω το ανάστημά μου για το δικαίωμα του Ισραήλ να αμύνεται , στα Ηνωμένα έθνη και σε όλο τον πλανήτη.

Σε όλο το πολιτικό φάσμα, οι Ισραηλινοί καταλαβαίνουν ότι αληθινή ασφάλεια μπορεί μόνο να έρθει με διαρκή ειρήνη. Και αυτό είναι που εμείς – ως φίλοι του Ισραήλ – πρέπει να αποφασίσουμε να κάνουμε ότι μπορούμε για να βοηθήσουμε το Ισραήλ και τους γείτονές του να το πετύχουν. Επειδή μια ασφαλής , διαρκής ειρήνη είναι στο εθνικό ενδιαφέρον του Ισραήλ. Είναι στο εθνικό ενδιαφέρον της Αμερικής. Και είναι στο ενδιαφέρον του λαού της Παλαιστίνης και του Αραβικού κόσμου. Ως Πρόεδρος, θα βοηθήσω το Ισραήλ να πετύχει το στόχο των δύο κρατών, ένα Εβραϊκό κράτος του Ισραήλ και ένα Παλαιστινιακό κράτος, που να ζουν δίπλα δίπλα με ειρήνη και ασφάλεια. Και δε θα περιμένω μέχρι τις τελευταίες μέρες της προεδρίας μου. Θα πάρω ενεργό ρόλο, και δεσμεύομαι προσωπικά να κάνω όλα όσα μπορώ για να προωθήσω αυτό το σκοπό της ειρήνης από την αρχή της κυβέρνησής μου.

Ο μακρύς δρόμος για την ειρήνη απαιτεί οι Παλαιστίνιοι εταίροι να δεσμευθούν να κάνουν το ταξίδι. Πρέπει να απομονώσουμε τη Χαμάς, εκτός αν και μέχρι να αποκηρύξουν την τρομοκρατία, να αναγνωρίσουν το δικαίωμα του Ισραήλ να υπάρχει, και να υπακούσουν στις προηγούμενες συμφωνίες. Δεν υπάρχει χώρος σε ένα τραπέζι συζήτησης για τρομοκρατικές οργανώσεις. Αυτός είναι ο λόγος που ήμουν αντίθετος με τις εκλογές του 2006 με τη Χαμάς υποψήφια. Η Ισραηλινή και η Παλαιστινιακή αρχή μας προειδοποίησε τότε για τις εκλογές. Αλλά η κυβέρνηση προχώρησε και το αποτέλεσμα είναι μια Γάζα ελεγχόμενη από τη Χαμάς, με πυραύλους να πέφτουν βροχή στο Ισραήλ.

Ο λαός της Παλαιστίνης πρέπει να καταλάβει ότι η πρόοδος δε θα έρθει μέσα από ψευδοπροφήτες ή τον εξτρεμισμό ή την αλλοιωμένη χρήση της ξένης βοήθειας. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η διεθνής κοινότητα πρέπει να σταθεί στο πλευρό των Παλαιστινίων που έχουν δεσμευθεί να σπάσουν τον τρόμο και κουβαλάνε το φορτίο της ειρηνοποίησης. Θα πιέσω ισχυρά τις Αραβικές κυβερνήσεις να κάνουν βήματα για να ομαλοποιήσουν τις σχέσεις τους με το Ισραήλ, και να εκπληρώσουν την ευθύνη τους για να πιέσουν τους εξτρεμιστές και να παρέχουν πραγματική στήριξη στον Πρόεδρο Abbas και στον Πρωθυπουργό Fayyad. Η Αίγυπτος πρέπει να κόψει το λαθρεμπόριο όπλων στη Γάζα. Το Ισραήλ πρέπει επίσης να προωθήσει το σκοπό της ειρήνης κάνοντας κατάλληλα βήματα – συνεπή με την ασφάλειά του – να διευκολύνει την ασφάλεια μετακινήσεων των Παλαιστινίων, να διευκολύνει τις οικονομικές συνθήκες στη Δυτική Όχθη, και να αποφύγει να χτίσει νέους οικισμούς, όπως συμφώνησε με την κυβέρνηση Μπους στην Αννάπολη.

Θα είμαι ξεκάθαρος. Η ασφάλεια του Ισραήλ είναι ιερή και απαραβίαστη. Δεν είναι συζητήσιμη. Οι Παλαιστίνιοι χρειάζονται ένα κράτος που να είναι συνεχόμενο και συνεκτικό αι που τους επιτρέπει να ευδοκιμήσουν – αλλά με τη δέσμευση του Παλαιστινιακού λαού ότι θα διαφυλάξει την ταυτότητα του Ισραήλ ως Εβραϊκό κράτος, με ασφαλή, αναγνωρισμένα και αμυντικά σύνορα. Η Ιερουσαλήμ θα παραμείνει πρωτεύουσα του Ισραήλ και θα παραμείνει αδιαίρετη.

Δεν έχω ψευδαισθήσεις ότι αυτό θα είναι εύκολο. Θα απαιτήσει δύσκολες αποφάσεις και στις δύο πλευρές. Αλλά το Ισραήλ θα είναι αρκετά ισχυρό ώστε να πετύχει την ειρήνη, ακόμη και αν θα έχει εταίρους που να δεσμεύονται στο στόχο αυτόν. Οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να είναι ένας ισχυρός και συνεπής εταίρος σε αυτή τη διαδικασία – όχι για να καταναγκάσει παραχωρήσεις, αλλά για να βοηθήσει τους δεσμευμένους εταίρους να αποφύγουν τη στασιμότητα και το είδος των κενών που είναι γεμάτα με βία. Αυτό είναι που δεσμεύομαι εγώ να κάνω ως Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών.

Οι απειλές για το Ισραήλ αρχίζουν κοντά στην πατρίδα του, αλλά δεν τελειώνουν εκεί. Η Συρία συνεχίζει να στηρίζει την τρομοκρατία και την παρέμβαση στο Λίβανο. Και η Συρία έχει κάνει επικίνδυνα βήματα στην επιζήτηση όπλων μαζικής καταστροφής, και γι αυτό η ενέργεια του Ισραήλ ήταν δικαιολογημένη για να τελειώσει αυτή την απειλή.

Πιστεύω επίσης ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν την ευθύνη να υποστηρίξουν τις προσπάθειες του Ισραήλ να ξαναρχίσει τις συνομιλίες ειρήνες με τους Σύριους. Ποτέ δεν πρέπει να σπρώξουμε το Ισραήλ να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων , αλλά ούτε επίσης θα έπρεπε ποτέ να μπλοκάρουμε τις διαπραγματεύσεις, αν οι ηγέτες του Ισραήλ αποφασίσουν ότι μπορεί να εξυπηρετούν διάφορα Ισραηλινά συμφέροντα. Ως Πρόεδρος, θα κάνω οτιδήποτε να βοηθήσω το Ισραήλ να πετύχει σε αυτές τις διαπραγματεύσεις. Και η επιτυχία αποτελεί την πλήρη επιβολή της απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας 1701 στο Λίβανο, και να σταματήσει η υποστήριξη της Συρίας στην τρομοκρατία. Είναι η ώρα αυτή η επικίνδυνη συμπεριφορά να έρθει σε ένα τέλος.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απειλή για το Ισραήλ – ή για την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή – από το Ιράν. Τώρα το κοινό αποτελείται και από Ρεπουμπλικάνους και από Δημοκρατικούς , και οι εχθροί του Ισραήλ πρέπει να μην έχουν καμιά αμφιβολία ότι, ανεξαρτήτως κόμματος οι Αμερικάνοι στέκονται πλευρό με πλευτό στη δέσμευσή τους για την ασφάλεια του Ισραήλ. Έτσι αν και δε θέλω να προβάλλω μια αρκετά κομματική τοποθέτηση εδώ πέρα, θέλω όμως να εξετάσω μερικούς σκόπιμα λαθεμένους χαρακτηρισμούς των θέσεών μου.

Το Ιρανικό καθεστώς υποστηρίζει βίαιους εξτρεμιστές και μας προκαλεί μέσα από τη θρησκεία. Επιδιώκει πυρηνική δυνατότητα που μπορεί να ανάψει σπίθες σε ένα αγώνα επικίνδυνων όπλων και να ανυψώσει την προοπτική μεταφοράς με γνώση επί των πυρηνικών. Ο πρόεδρός τους αρνείται το Ολοκαύτωμα και απειλεί να εξαφανίσει το Ισραήλ από το χάρτη. Ο κίνδυνος από το Ιράν, είναι σοβαρός , είναι πραγματικός, και στόχος μου είναι να εξαλείψω αυτό τον κίνδυνο.

Αλλά ενώ βλέπουμε καθαρά αυτό τον κίνδυνο πρέπει να δούμε καθαρά και την αποτυχία της σημερινής πολιτικής. Ξέραμε το 2002, ότι το Ιράν υποστήριζε την τρομοκρατία. Ξέραμε ότι το Ιράν είχε ένα παράνομο πυρηνικό πρόγραμμα. Ξέραμε ότι το Ιράν εξέφραζε μια σοβαρή απειλή στο Ισραήλ. Αλλά αντί να προωθήσουμε μια στρατηγική για να αντιμετωπίσουμε αυτόν τον κίνδυνο, τον αγνοήσαμε και αντί γι αυτόν εισβάλλαμε και καταλάβαμε το Ιράκ. Όταν ήμουν αντίθετος στον πόλεμο, προειδοποίησα ότι θα αέριζε τις φλόγες του εξτρεμισμού στη Μέση Ανατολή. Αυτό είναι ακριβώς ότι συνέβη στο Ιράν , αυτοί της σκληρής γραμμής έσφιξαν την επιρροή τους και ο Mahmoud Ahmadinejad εκλέχθηκε Πρόεδρος το 2005. Και οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ είναι λιγότερο ασφαλείς.

Σέβομαι το γερουσιαστή McCain και επιδιώκω να έχω μια ουσιαστική δημόσια συζήτηση μαζί του τους επόμενους μήνες. Αλλά σε αυτό το σημείο έχουμε διαφοροποιηθεί και θα έχουμε διαφορά. Ο γερουσιαστής McCain αρνείται να καταλάβει ή να αναγνωρίσει την αποτυχία της πολιτικής που θα συνέχιζε. Κριτικάρει τη θέλησή μου να χρησιμοποιήσω ισχυρή διπλωματία, αλλά προσφέρει μόνο μια εναλλακτική πραγματικότητα – μία όπου ο πόλεμος στο Ιράκ έχει εξουδετερώσει το Ιράν. Η αλήθεια είναι το αντίθετο. Το Ιράν έχει ισχυροποιήσει τη θέση του. Τα Ιράν τώρα εμπλουτίζει ουράνιο, και έχει αναφερθεί ότι έχει αποθηκεύσει 150 κιλά χαμηλά εμπλουτισμένου ουρανίου. Η υποστήριξή του στην τρομοκρατία και τις απειλές ενάντια στο Ισραήλ έχει αυξηθεί. Αυτά είναι τα γεγονότα, δεν μπορεί να τα αρνηθεί κανείς, και αρνούμαι να συνεχίσω μια πολιτική που έχει κάνει τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ λιγότερο ασφαλείς.

Ο γερουσιαστής McCain προσφέρει μια λαθεμένη επιλογή : Μένουμε στο Ιράκ , ή προσφέρουμε την περιοχή στο Ιράν. Απορρίπτω αυτή τη λογική επειδή υπάρχει καλύτερος τρόπος. Κρατώντας όλα μας τα στρατεύματα δεμένα επ αόριστον στο Ιράκ δεν είναι ο τρόπος να αποδυναμώσουμε το Ιράν – είναι σαφές ότι το έχουμε ισχυροποιήσει. Είναι μια πολιτική για παραμονή, όχι σχέδιο για νίκη. Έχω προτείνει μια υπεύθυνη, σε φάσεις μετακίνηση αλλού των στρατευμάτων μας από το Ιράκ. Θα φύγουμε τόσο προσεκτικά όσο απρόσεκτα μπήκαμε. Τέλος θα πιέσουμε τους ηγέτες του Ιράκ να πάρουν σημαντική ευθύνη για το δικό τους μέλλον.

Θα χρησιμοποιήσουμε επίσης όλα τα στοιχεία της Αμερικάνικης δύναμης για να πιέσουμε το Ιράν. Θα κάνω ότι υπάρχει στη δύναμή μου για να παρεμποδίσω το Ιράν από το να αποκτήσει ένα πυρηνικό όπλο. Αυτό ξεκινάει από επιθετική, διπλωματία με αρχές, χωρίς προϋποθέσεις να ηττηθεί κάποιος από μόνος του, αλλά με ξεκάθαρη οπτική της κατανόησης των συμφερόντων μας. Δεν έχουμε χρόνο για σπατάλη. Δεν μπορούμε να αποκλείσουμε άνευ όρων μια προσέγγιση που θα μπορούσε να αποτρέψει το Ιράν από την απόκτηση ενός πυρηνικού όπλου. Έχουμε δοκιμάσει τις περιορισμένες, αποσπασματικές συζητήσεις ενώ μεταφέρουμε τη συνεχή δουλειά στους Ευρωπαίους συμμάχους μας. Είναι καιρός για τις Ηνωμένες Πολιτείες να αναλάβουν να ηγηθούν.

Θα υπάρχει μια προσεκτική προετοιμασία. Θα ανοίξουμε γραμμές επικοινωνίας, θα φτιάξουμε μια ατζέντα, να συντονιστούμε στενά με τους συμμάχους μας, και να αξιολογήσουμε τα ενδεχόμενα για να προχωρήσουμε. Αντίθετα από τους ισχυρισμούς μερικών, δεν ενδιαφέρομαι να κάτσω κάτω με ανθρώπους όπως ο Ahmadinejad απλά προς χάριν της συζήτησης. Αλλά ως Πρόεδρος των Η. Π. Α., θα ήμουν πρόθυμος να ηγηθώ στη σκληρή και με αρχές διπλωματία με τον κατάλληλο Ιρανό ηγέτη σε χρόνο και τόπο της επιλογής μου – εάν, και μόνο εάν – μπορεί να προωθήσει συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών.

Μόνο πρόσφατα είχαμε κάποιους να έρχονται να σκεφτούν ότι η διπλωματία εξ ορισμού δεν μπορεί να είναι σκληρή. Ξεχνάνε το παράδειγμα του Τρούμαν, του Κένεντι και του Ρήγκαν. Αυτοί η πρόεδροι κατάλαβαν ότι η διπλωματία στηριζόμενη από την πραγματική δύναμη, αποτελεί ένα θεμελιώδες εργαλείο της πολιτικής. Και είναι καιρός να κάνουμε μια ακόμη φορά την Αμερικάνικη διπλωματία ένα εργαλείο επιτυχίας, όχι απλά ένα μέσο που περιέχει την αποτυχία. Θα επιδιώξουμε αυτή τη διπλωματία χωρίς ψευδαισθήσεις για το Ιρανικό καθεστώς. Αντί γι αυτό θα παρουσιάσουμε μια καθαρή επιλογή. Αν εγκαταλείψετε το επικίνδυνο πυρηνικό σας πρόγραμμα, την υποστήριξη στην τρομοκρατία, και τις απειλές στο Ισραήλ, θα υπάρχουν σημαντικά κίνητρα – περιλαμβανομένων της άρσης των κυρώσεων και της πολιτικής και οικονομικής ενσωμάτωσης στη διεθνή κοινότητα. Αν αρνηθείτε, θα αυξήσουμε την πίεση.

Η προεδρία μου θα δυναμώσει τα χέρια μας καθώς θα υποκαθιστούμε τη φήμη μας.Η πρόθεσή μας να ακολουθήσουμε τη διπλωματία θα κάνει πιο εύκολο να κινητοποιήσει τους άλλους να ενωθούν με τους στόχους μας. Εάν το Ιράν αποτύχει να αλλάξει πορεία ενώ του παρουσιάζεται αυτή η επιλογή από τις Ηνωμένες Πολιτείες,, θα είναι καθαρό – στο λαό του Ιράν και στον πλανήτη– ότι το Ιρανικό καθεστώς είναι ο δημιουργός της δικής του απομόνωσης. Αυτό θα δυναμώσει τα χέρια μας με τη Ρωσία και την Κίνα καθώς θα επιμένουμε σε ισχυρότερες κυρώσεις στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Και θα πρέπει να δουλέψουμε με την Ευρώπη, την Ιαπωνία και τα κράτη του Κόλπου για να βρούμε κάθε δρόμο έξω από τα Ηνωμένα Έθνη για να απομονώσουμε το καθεστώς του Ιράν – από κόψιμο των εγγυήσεων στα δάνεια και επεκτείνοντας οικονομικές κυρώσεις, απαγορεύοντας την εξαγωγή καθαρού πετρελαίου στο Ιράν, μέχρι να μποϋκοτάρουμε εταιρείες που σχετίζονται με την Ιρανική Επαναστατική Φρουρά, που δίκαια έχει χαρακτηριστεί τρομοκρατική οργάνωση.

Επιχείρησα να δω το γερουσιαστή McCain για να του προτείνω την απόρριψη ως ενέργεια- όχι τη μισαλλόδοξη απόρριψη που έχουμε δει να κακομεταχειρίζεται Ισραηλινούς επιστήμονες και ακαδημαϊκούς, αλλά την απόρριψη με στόχο το Ιρανικό καθεστώς. Είναι μια καλή ιδέα, αλλά όχι καινούρια. Εισήγαγα τη νομοθεσία πάνω από ένα χρόνο πριν που θα μπορούσε να ενθαρρύνει κράτη και τον ιδιωτικό τομέα να απορρίψουν εταιρείες που κάνουν επενδύσεις στο Ιράν. Αυτό το νομοσχέδιο έχει δικομματική υποστήριξη, αλλά για λόγους που θα αφήσω τον ίδιο να εξηγήσει, ο γερουσιαστής McCain ποτέ δεν υπέγραψε. Εν τω μεταξύ ένας ανώνυμος γερουσιαστής μπλοκάρει το νομοσχέδιο. Είναι καιρός να το κάνουμε νόμο ώστε να σφίξουμε την πίεση στο Ιρανικό καθεστώς. Θα πρέπει επίσης να επιδιώξουμε και άλλες μονομερείς κυρώσεις που να χτυπάνε τις Ιρανικές τράπεζες και περιουσιακά στοιχεία.

Και πρέπει να ελευθερώσουμε τους εαυτούς μας από την τυραννία του πετρελαίου. Η τιμή του βαρελιού το πετρελαίου είναι ένα από τα πιο επικίνδυνα όπλα στον κόσμο. Πετροδολάρια πληρώνουν για όπλα που σκοτώνουν Αμερικανικά στρατεύματα και Ισραηλινούς πολίτες. Και οι πολιτικές της κυβέρνησης Μπους έχουν ανεβάσει την τιμή του πετρελαίου, ενώ η ενεργειακή πολιτική του μας έχει κάνει περισσότερο εξαρτημένους στο ξένο πετρέλαιο και τη βενζίνη. Είναι η ώρα για της Ηνωμένες Πολιτείες να κάνουν πραγματικά βήματα για να τελειώσουν τον εθισμό μας στο πετρέλαιο. Και μπορούμε να συνεργαστούμε με το Ισραήλ, χτίζοντας πάνω στης συνεργασία ΗΠΑ-Ισραήλ για την ενέργεια της τελευταίας χρονιάς, να εμβαθύνουμε στη συνεργασία ανάπτυξης εναλλακτικών πηγών ενέργειας αυξάνοντας την επιστημονική συνεργασία και την κοινή έρευνα και ανάπτυξη. Ο πιο σίγουρος τρόπος να αυξήσουμε την επιρροή μας σε βάθος χρόνου είναι να σταματήσουμε τις τραπεζικές διεργασίες του Ιρανικού καθεστώτος.

Τελικά δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία : Θα κρατήσω πάντα στο τραπέζι την απειλή για στρατιωτική δράση στο τραπέζι , για να υπερασπίσω την ασφάλειά μας και των συμμάχων μας του Ισραήλ. Και είμαι σίγουρος ότι σήμερα στο Capitol Hill θα συναντηθείτε με μέλη του Κογκρέσου και θα επεκταθείτε σε όλο τον κόσμο. Αλλά είμαστε εδώ για κάτι περισσότερο από πολιτική. Είμαστε εδώ επειδή οι αξιών που κρατάμε αγαπημένα είναι βαθειά ενσωματωμένες στην ιστορία του Ισραήλ.

Ας κοιτάξουμε απλά τι κατάφερε το Ισραήλ τα τελευταία 60 χρόνια. Από δεκαετίες αγώνων και την φρικτή αφύπνιση του Ολοκαυτώματος ένα έθνος σφυρηλατήθηκε για να παρέχει μια πατρίδα στους Εβραίους από όλες τις γωνιές της γης – από τη Συρία στην Αιθιοπία και τη Σοβιετική Ένωση. Αντιμετωπίζοντας τις μόνιμες απειλές , το Ισραήλ θριάμβευσε. Αντιμετωπίζοντας το μόνιμο κίνδυνο, το Ισραήλ ευδοκίμησε. Σε ένα κράτος συνεχούς ανασφάλειας, το Ισραήλ έχει διατηρήσει ένα δραστήριο και ανοιχτό λόγο, και μια σταθερή δέσμευση στο νόμο του δικαίου.

Όπως κάθε Ισραηλινός θα σας πει , το Ισραήλ δεν είναι το τέλειο μέρος, αλλά όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, θέτει ένα παράδειγμα για όλους όσους ψάχνουν ένα πιο τέλειο μέλλον. Οι ίδιες αρετές μπορούν να βρεθούν ανάμεσα στους Αμερικανοεβραίους. Να γιατί τόσο πολλοί Αμερικανοεβραίοι έχουν σταθεί δίπλα στο Ισραήλ, ενώ προάγουν την Αμερικάνικη ιστορία. Επειδή υπάρχει μια δεύσμευση ενσωματωμένη στην πίστη και την παράδοση κάθε Εβραίου : για την ελευθερία και τη δίκαιη μεταχείρηση, για την κοινωνική δικαιοσύνη και τις ίσες ευκαιρίες. Στο Tikkun olam – την υποχρέωση να επιδιορθώσουν τον κόσμο.

Ποτέ δε θα ξεχάσω ότι δε θα στεκόμουν εδώ σήμερα αν δεν υπήρχε αυτή η δέσμευση. Στα μεγάλα κοινωνικά κινήματα τις ιστορίας της χώρας μας , οι Εβραίοι και οι Αφροαμερικάνοι έχουν σταθεί στο ίδιο πλευρό. Πήραν λεωφορεία προς τα νότια μαζί. Βάδισαν μαζί. Αιμορράγησαν μαζί. Και Αμερικανοεβραίοι όπως οι Andrew Goodman και Michael Schwerner ήταν πρόθυμοι να πεθάνουν δίπλα σε ένα μαύρο άνδρα, τον James Chaney, για την ελευθερία και την ισότητα.

Το κληροδότημά τους είναι η δική μας κληρονομιά. Δεν πρέπει να επιτρέχουμε στη σχέση ανάμεσα στους Εβραίους και τους Αφοραμερικάνους να πάθει ζημιά. Είναι ένας δεσμός και πρέπει να δυναμώσει. Μαζί, μπορούμε να ξαναφιερώσουμε τους εαυτούς μας στο να τελειώσουμε την προκατάληψη και να παλέψουμε το μίσος σε όλες του τις μορφές. Μαζί μπορούμε να ανανεώσουμε τη δέσμευσή μας για δικαιοσύνη. Μαζί μπορούμε να ενώσουμε τις φωνές μας και κάνοντάς το να ρίξουμε ακόμα και τα μεγαλύτερα τείχη.

Αυτή η δουλειά πρέπει να περιλαμβάνει την κοινή μας δέσμευση για το Ισραήλ. Εσείς και εγώ ξέρουμε ότι πρέπει να κάνουμε περισσότερα από το να στεκόμαστε σιωπηλοί. Τώρα είναι η ώρα να είμαστε ξάγρυπνοι και να αντιμετωπίσουμε κάθε ομίχλη , καθώς προχωράμε μπροστά αναζητώντας ένα ειρηνικό μέλλον για τα παιδιά του Ισραήλ και για όλα τα παιδιά. Τώρα είναι η ώρα να σταθούμε δίπλα στο Ισραήλ καθώς γράφει το νέο κεφάλαιο στο εξαιρετικό του ταξίδι. Τώρα είναι η ώρα να ενωθούμε μαζί στο έργο να επισκευάσουμε τον κόσμο.