1ή Απριλίου 1955 E.O.K.A

Επετειακό οπτικο-ακουστικό υλικό για την καλημέρα της 1ής Απριλίου ημέρα έναρξης του Εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ για αυτοδιάθεση και ένωση με την Ελλάδα την 1ή Απριλίου 1955
http://www.youtube.com/v/XcUk3DMzA2c&hl=en&fs=1

http://www.youtube.com/v/XcUk3DMzA2c&hl=en&fs=1

Ήρωες του αγώνα και σημαντικά λόγια αυτών

http://www.youtube.com/v/p2pVi-rpEh4&hl=en&fs=1

http://www.youtube.com/v/p2pVi-rpEh4&hl=en&fs=1

http://www.youtube.com/watch?v=p2pVi-rpEh4&feature=related

ΔΙΑΛΥΣΤΕ ΤΗΝ ΕΛ.ΑΣ. ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ


Γράφει ο: Αλέξης Παπάς

Η εγκληματικότητα και πάλι καλπάζει. Η απουσία αστυνόμευσης είναι εμφανής. Το ίδιο και η ανικανότητά της . Οργανωμένο και μη έγκλημα έχουν καταφέρει να επιβάλουν τη δικτατορία τους. Αναγκαστήκαμε οι περισσότεροι να κάνουμε τα σπίτια μας φυλακές . Στην ελληνική πρωτεύουσα και στις λοιπές μεγαλουπόλεις 70.000 περίπου αστυνομικοί και δεν μπορούν να υπερασπισθούν τη δημόσια τάξη, την κοινωνική γαλήνη, την τιμή της κάθε οικογένειας, το δικαίωμα στην ιδιοκτησία. Αστυνομία δεν υφίσταται πλέον. Όραμα για μια νέα Αστυνομία και μια αποτελεσματική αστυνόμευση δεν υπάρχει. Το μόνο που υπάρχει είναι οι δημόσιες σχέσεις. Η Αστυνομία δεν έχει ικανότητες για προληπτική δράση. Όπως είναι αναποτελεσματική και η κατασταλτική. Είναι ένα γραφειοκρατικό σώμα με πολλούς διεφθαρμένους μικροκλαρούχους και μεγαλοκλαρούχους αξιωματικούς και αστυνομικούς. Σε μεγάλες κρίσεις ένα ερασιτεχνικό αστυνομικό σώμα θα λειτουργούσε καλύτερα. Η πανελλήνια κατάρρευσή της είναι πια γεγονός. Ο κλονισμός της εμπιστοσύνης του λαού προς την Αστυνομία είναι πλέον γεγονός. Χρειάζεται να επανέλθει η τόνωση του φρονήματος των αστυνομικών με παράλληλη εκπαίδευση και κίνητρα. Χρειάζεται η πειθαρχία και η επαναφορά της εντοπιότητας. Χρειάζεται κάθαρση στην Αστυνομία. Δεν μπορεί να συνυπάρχουν στα τμήματα οι «λαδιάρηδες» με τους έντιμους. Χρειάζεται η Αστυνομία να μην αποφασίζει με βάση τις δημοσκοπήσεις και τις βουλές των μεγαλοεκδοτών ή των επιχειρηματιών του τόπου. Η Αστυνομία πρέπει να συγκρούεται με το έγκλημα . Η Αστυνομία πρέπει να είναι φρουρός της κοινωνίας . Και δεν υπάρχει για να παίζει πολιτικά παιχνίδια , να φυλάει μεγαλοεπιχειρηματίες , δημοσιογράφους, πολιτικούς και διάφορους άλλους τσαρλατάνους. Υπάρχει για να προστατεύει τον απλό πολίτη και δεν το πράττει, γιατί δεν υπάρχει δίπλα του όταν αυτός θα την φωνάξει σε βοήθεια. Περνούσα σήμερα από την περιοχή του ξενοδοχείου «Ατλαντίς» (κέντρο πόλεως Ηρακλείου) όπου προφανώς έχει καταλύσει η αποστολή της ποδοσφαιρικής ομάδας του Ισραήλ κι αντιμετώπισα μπροστά μου και ανά πέντε μέτρα ομάδες πάνοπλων αστυνομικών που είχαν κλείσει ολόκληρα τετράγωνα πέριξ του ξενοδοχείου χωρίς να υπάρχει ιδιάζων λόγος. Και σκέφτηκα: γιατί αυτούς τους μπουταλάδες τους προστατεύουμε και με το παραπάνω χωρίς ιδιαίτερο λόγο, και τον δύσμοιρο έλληνα φορολογούμενο πολίτη τον έχει εγκαταλείψει πλήρως η αστυνομία; Γιατί; Τέλος, θα πρέπει οι αστυνομικοί να είναι γενικών καθηκόντων και να σταματήσει το κράτος να τους στέλνει να φυλάνε το κάθε καρυδιάς καρύδι. Οι μεγαλοκαρχαρίες να πάρουν ιδιωτική φύλαξη και να σταματήσει αυτό το κακό με την φύλαξή τους από την Αστυνομία. Οι εβδομήντα περίπου χιλιάδες αστυνομικοί να κυκλοφορούν με τη στολή τους ( με εξαίρεση μόνο αυτούς των Ειδικών Υπηρεσιών). Και τούτο για να τονωθεί η ψυχολογία των πολιτών ότι υπάρχει όντως Αστυνομία.

Πρόταση για ανάδειξη της Δίκτης

cna.gr

Πρόταση για συνεργασία με στόχο την ανάδειξη της Δίκτης ως εναλλακτικού τουριστικού προορισμού κάνει ο Δήμαρχος Οροπεδίου Λασιθίου Γιώργος Μηλιαράς, με επιστολή που απέστειλε σε όμορους Δήμους και σε Νομαρχίες. Η πρόταση επικεντρώνεται στη βελτίωση οδικών συνδέσεων που θα αναδείξουν την ορεινή και ημιορεινή ενδοχώρα της Ανατολικής Κρήτης. Η επιστολή απευθύνεται στους Δημάρχους Καστελίου κ. Μανόλη Σμυρνάκη, Βιάνου κ. Μανόλη Κλαδάκη, Χερσονήσου κ. Σπύρο Δανέλλη, Μαλίων κ. Κώστα Λαγουδάκη, Ιεράπετρας κ. Μανόλη Μαστοράκη, Αγίου Νικολάου κ. Δημήτρη Κουνενάκη, Νεάπολης κ. Νίκο Καστρινάκη και τους Νομάρχες Λασιθίου κ. Σήφη Αναστασάκη και Ηρακλείου κα Ευαγγελία Σχοιναράκη.
Read more

H Φεουδαρχία Αντεπιτίθεται!…

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΣ

Καθηγητής Πανεπιστημίου Μακεδονίας

Μερικοί αναρωτιούνται εάν όντως υπάρχει παγκόσμια οικονομική ύφεση και δεν πρόκειται για τέχνασμα που δημιουργήθηκε παρασκηνιακά και έχει συγκεκριμένη στόχευση. Κάποιοι το θεωρούν απότοκο της απύθμενης απληστίας διεθνούς παρουσίας golden boys. Την ζούμε την ύφεση ΟΛΟΙ καθημερινά, την αισθανόμαστε προοδευτικά να μας τσουρουφλίζει, ακόμα και εμείς οι Έλληνες πού μέχρι πριν μερικούς μήνες είχαμε κατηγορηματικές διαβεβαιώσεις από τα πλέον επίσημα χείλη ότι είμαστε…θωρακισμένοι!…

Η προσωπική μου άποψη, διαποτισμένη με περισσή αφέλεια, είναι ότι για όλα φταίει η καθυστέρηση της πτώσης του Νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού: πιστεύω δηλαδή ότι δύο – τρία χρόνια μετά την πτώση του «Τείχους του Βερολίνου» έπρεπε να είχε οδηγηθεί στο πυρ το εξώτερο και το Καπιταλιστικό σύστημα στην δεδομένη του μορφή.

Από τη στιγμή που δεν έγινε αυτό μας προέκυψαν σε δυναμικό επίπεδο η απληστία, η καταβαράθρωση της εντιμότητας, η κραυγαλέα απουσία Κρατικών ελέγχων και απαραίτητων παρεμβάσεων, η γιγάντωση της διαφθοράς και η επικράτηση της αδιαφάνειας…

Γιατί;

Το σενάριο, σε υπέρ απλουστευμένη μορφή, ήθελε τους εργαζόμενους στον πρωτογενή τομέα ως «δούλους» στους τσιφλικάδες και τους γαιοκτήμονες Ευρώπης και Αμερικής, ως «χαμάληδες» στον δευτερογενή τομέα και την μεταποίηση. Στη συνέχεια ακούστηκαν φωνές και μας προέκυψε μετά την Γαλλική και την Αμερικανική κυρίαρχα η Ρωσική Επανάσταση και οι εργαζόμενοι σε γεωργία – κτηνοτροφία – φάμπρικες απέκτησαν δικαιώματα, μετουσιώθηκαν σε ανθρώπινα όντα από απλά «θηλαστικά» (ίσως κα…ζώα) και επειδή ο φόβος πάντοτε φυλάει τα….έρμα, τα Συνδικάτα ανδρώθηκαν και «έβγαλαν γλώσσα στις υπερβολές των αφεντικών….» Στην Ευρώπη και την Αμερική η δύναμη των Συνδικαλισμένων όχι μόνο κατόρθωσε να διασφαλίσει για την Εργατική Τάξη δικαιώματα (καμιά φορά και…προνόμια) αλλά αποσόβησε και το φάσμα μιας Σοσιαλιστικής Επανάστασης ιδιαίτερα στην Ευρώπη μετά την ήττα της Γερμανίας του Κάϊζερ και στην Αμερική μετά το μεγάλο Κραχ της Γουώλ Στρητ! Αυτό είναι το υπέρ απλουστευμένο σενάριο που περιέγραφε το σχετικά μακρινό χτες του 19ου και του 20ου αιώνα.

Τελικά η Αμερική, η αδιαμφισβήτητη Μέκκα του Καπιταλισμού, καθιερώθηκε ως ο κυρίαρχος πόλος έλξης για εργατικό δυναμικό ΟΛΩΝ των επιπέδων, ή σε απλή Μαρξιστική γλώσσα όχι μόνο για χειρώνακτες και κατόχους σωματικών δεξιοτήτων αλλά και για κατόχους γνώσεων, για επιστήμονες και μεσαία επιχειρηματικά στελέχη. Η Ευρώπη κατά κύριο λόγο και ο υπόλοιπος κόσμος με φθίνουσα σημασία προσέφεραν στις ΗΠΑ το απαραίτητο ανθρώπινο δυναμικό για να επιτευχθεί η κατάκτηση της ηγετικής της θέσης σε επιστήμες, εμπόριο και παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών λίγα χρόνια μετά τη λήξη του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, ώσπου, τελικά, μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ η Αμερική καθιερώθηκε ως παντοδύναμος πλανητάρχης….

Από τα μέσα του 19ου αιώνα όταν γράφτηκε το Κομμουνιστικό Μανιφέστο μέχρι και την προτελευταία δεκαετία του 20ου αιώνα σε Ευρώπη και Αμερική η Εργατική Τάξη, παρά την τόσο προσδιοριστικά επιτυχημένη άποψη του Μαρξ για «την αυταπάτη της Μεσαίας Τάξης» ότι αποτελεί δυνατή οικονομική οντότητα ικανή να αναστείλει την επέλαση του βάρβαρου Κεφαλαίου στην μορφή του «άκρατου» φιλελευθερισμού της Αγοράς κατόρθωνε να…ακουμπά τον ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ της οικονομικής ευημερίας εισπράττοντας αξιόλογες αμοιβές για την προσφερόμενη εργασία της εφόσον ήταν ακόμη οικονομική ενεργή και υποσχέσεις για επάρκεια οικονομικών πόρων όταν έμπαινε στο στάδιο της συνταξιοδότησης. Βέβαια πριν μερικές δεκαετίες το προσδόκιμο ζωής δεν ήταν, όπως σήμερα, μέσου όρου 83 ετών για τις γυναίκες και 78 ετών για τους άνδρες (δηλαδή πολλά χρόνια μετά την συνταξιοδότηση) και για την ευημερία του Καπιταλιστικού Συστήματος Ευρώπης και Αμερικής δεν υπήρχε καμία έξωθεν απειλή….

Οι συνδικαλιστές της Δύσης επέκριναν τα αντίστοιχα στελέχη της Σοβιετικής Ένωσης καθώς εκεί, Συνδικάτα και κορυφαίοι Συνδικαλιστές κατείχαν θέσεις στην Κομματική ηγεσία της ΕΣΣΔ οπότε και δεν υπήρχαν προϋποθέσεις διαφοροποίησης. Ενώ στη Δύση οι Συνδικαλιστές φρόντιζαν την …Εργατική Τάξη, και μόνο!.. Έως ότου το Καπιταλιστικό κατεστημένο κατόρθωσε να αφομοιώσει, σταδιακά και μεθοδικά, κορυφαίους Συνδικαλιστές. Μετά την πτώση του Τείχους δεν χρειαζόταν να είναι κάποιος Κοινωνιολόγος, Οικονομολόγος, Πολιτικός Επιστήμονας ή «μάγος» για να προβλέψει τι θα προέκυπτε!…

Οι δήθεν «συγκρούσεις» ανάμεσα σε Κυβέρνηση και Εργατικά Συνδικάτα είχαν προκαλέσει έντονη αηδία σε ανθρώπους που είχαν πιστέψει και στηρίξει την Ιδέα του Συνδικαλισμού, θυμηδία σε άλλους που δεν μπορούσαν να περιμένουν ούτε ένα λεπτό περισσότερο για να «εξαργυρώσουν» τους αγώνες με μια παχυλά αμειβόμενη θέση σε ΔΕΚΟ ή μια έδρα στη Βουλή και πολυποίκιλα ερωτηματικά στην Κοινή Γνώμη η οποία αδυνατεί να συλλάβει και να συνθέσει σε μια εικόνα που να έχει…νόημα τα επιμέρους στοιχεία του ακατανόητου πλέον σύγχρονου εργασιακού πάζλ!

Να θυμηθούμε κάποια δεδομένα που θα βοηθήσουν στην κατανόηση της σημερινής πραγματικότητας. Όταν τις περασμένες δεκαετίες μας ερχόταν από την Αμερική και την Ιαπωνία οι πρωτότυπες τότε ιδέες με νέα εργασιακά σχήματα που εξέφραζε ο ευρηματικός τίτλος «ελαστικά ωράρια εργασίας» κανείς δεν μπορούσε να φαντασθεί τις εξελίξεις που μας προκύπτουν ραγδαία και ξεπερνώντας τα προσχήματα απογυμνώνουν τον μύθο της «Μεσαίας Τάξης» η οποία στηριζόμενη στα ελαστικά ωράρια υποτίθεται ότι θα μπορούσε να απολαύσει «τον ελεύθερο χρόνο» δημιουργικά, να αναπτύξει καλύτερες διαπροσωπικές σχέσεις με μέλη της οικογένειας, να αποβεί περισσότερο ανταγωνιστική στην παραγωγική διαδικασία.

Ξεκινώντας και πάλι από την Αμερική η ευρεσιτεχνία των «ελαστικών ωραρίων» απασχόλησης μετουσιώθηκε σε έναν απίστευτα διψασμένο για κέρδη και αδηφάγα άπληστο ΔΡΑΚΟΥΛΑ που απομυζεί το αίμα της εργατικής τάξης δικαιώνοντας την πράξη με το πρόσχημα της ανάγκης για αύξηση της ανταγωνιστικότητας μπροστά στην επέλαση του «κίτρινου κινδύνου» που – ΑΚΟΥ και…ΦΡΙΞΕ φίλε μου Διεθνιστή Μαρξιστή, εκπορεύεται από την πατρίδα του Μάο, ανδρώνεται μέσα στα σπλάχνα της Κομμουνιστικής ΚΙΝΑΣ και απειλεί όχι μόνο το οικοδόμημα του Δυτικού Καπιταλισμού (είδωλο του οποίου είναι και το ίδιο) αλλά τις ίδιες του τις ρίζες!..
Σε σχετική του εργασία ο μακαρίτης Αμερικανός κοινωνιολόγος Σ.Ράϊτ Μίλλς έγραφε πριν μερικές δεκαετίες ότι από τη στιγμή που τα μέλη της μεγάλης κοινωνικής τάξης «του λευκού κολάρου» εντάσσονται παραγωγικά στο οικονομικό σύστημα καταλήγουν να χάνουν όχι μόνο τον χρόνο και την ενέργεια για τα οποία και θα πάρουν στο δεκαπενθήμερο ή το μήνα την αμοιβή τους αλλά και πολλά από τα προσωπικά τους χαρακτηριστικά όπως το χαμόγελο και την ευγένειά τους!…

Η εικονική πραγματικότητα εξαφανίζεται με απίστευτα γοργούς ρυθμούς δίνοντας τη θέση της στην θλιβερή εικόνα μιας Μεσαίας Τάξης που διαγράφεται από τον χάρτη του κοινωνικού συστήματος χωρίς κανείς να συνειδητοποιεί ότι μόλις εκλείψει η Μεσαία Τάξη αυτομάτως η εργατική τάξη θα «χάσει» τον παράδεισο!

Άσχετα με τους συμψηφισμούς περί μέγιστης ή ελάχιστης ενοχής για την «Κατάντια» μας και τις αντιπαραθέσεις μεταξύ κορυφαίων στελεχών ΝΔ και ΠΑΣΟΚ σε ραδιοτηλεοπτικά πάνελ και εφημερίδες (ξεχνάμε ότι από το καλοκαίρι του 1974 μέχρι σήμερα για ΟΛΑ μόνο η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ ευθύνονται ΑΠΟΛΥΤΩΣ). Μετά την αποβιομηχάνιση της ελληνικής οικονομίας με τις νέες (;) ρυθμίσεις στα εργασιακά θέματα ίσως ξαναδούμε παιδιά κάτω των δέκα ετών να εισέρχονται στο χώρο εργασίας μία ώρα πριν την ανατολή του ήλιου και να εξέρχονται μία ώρα μετά τη δύση του! Για τους γονείς τους ΔΕΝ θα πω κουβέντα καθώς κάποιοι είναι άνεργοι, άλλοι επιβιώνουν με τα μειωμένα ωράρια και οι υπόλοιποι τρέμουν την ημέρα της οικονομικά «θανατηφόρας» απόλυσης.

Η Φεουδαρχία, με βαρόνους, κόμηδες, δούκες, μαρκήσιους, αντεπιτίθεται!

Μήπως οι ισχυροί της παγκόσμιας οικονομίας, που θα συναντηθούν ως G-20 στις 2 Απριλίου στο Λονδίνο, έχουν λησμονήσει τί οδήγησε τους Karl Marx και Friedrich Engels (συμπτωματικά, είχαν πεθάνει και οι δύο στο Λονδίνο,) να συνθέσουν και να δημοσιεύσουν 161 χρόνια πριν το ανατρεπτικό κάλεσμα «….εργάτες όλου του κόσμου ενωθείτε, δεν έχετε τίποτε να χάσετε παρά μόνο τις αλυσίδες σας;»

Λέω, μήπως;….

Για την εταιρεία Bouygues, το νησί της Κύπρου είναι τουρκικό

Κάνετε κλικ στη διεύθυνση http://degroupnews.com/actualite/n3479-bbox-bouygues_telecom-telephonie-voip-offre.html για να δείτε ότι η εταιρεία Bouygues προσφέρει τηλεφωνική επικοινωνία για το τούρκικο μέρος της Κύπρου, και το οποίο στη λίστα όλων των χωρών αναφέρεται σαν «ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΚΥΠΡΟΣ»!

Πρέπει να γίνει κάτι αμέσως, να εξηγηθεί στους υπεύθυνους της εταιρείας Bouygues ότι η Κύπρος ποτέ δεν υπήρξε τουρκική, αλλά ότι ο τουρκικός στρατός εισέβαλε στο νησί το 1974 και από τότε κατέχει το 40% του εδάφους του νησιού.

1η Απριλίου: Εθνική γιορτή της Κύπρου: κάνετε κλικ εδώ
http://diaspora-grecque.com/modules/altern8news/article.php?storyid=1562

http://diaspora-grecque.com/modules/altern8news/article.php?storyid=1564

Δελτίο τύπου για την επέτειο ενάρξεως του αγώνα της ΕΟΚΑ

Ξημέρωμα του Απρίλη του ’55. Εκεί στη νοτιοανατολική Μεσόγειο, ένα καθ’ όλα ελληνικό κομμάτι γης σιγόβραζε από αιώνες. Η σκλαβιά που υποδαύλιζε την άσβεστη φλόγα του μεγάλου πόθου για λευτεριά, γινόταν ολοένα και πιο αβάσταχτη. Την 1η του Απρίλη του ’55 οι ύστατοι απόγονοι των Αχαιών, που πρώτοι κατοίκησαν τη γη του χαλκού, την Κύπρο, θα έπαιρναν το δύσκολο δρόμο του ξεσηκωμού. Το δρόμο της αρετής και της τόλμης που η ανηφοριά του θα οδηγούσε στο γαλανόλευκο ορίζοντα της πολυπόθητης Ενώσεως με τη Μητέρα Πατρίδα, την Ελλάδα.
Ο Μέγας του Έθνους στρατηγός Γεώργιος Γρίβας Διγενής, αρχηγός της αντιστασιακής οργάνωσης Χ, αλλά και της Ε.Ο.Κ.Α., είχε αρχίσει από καιρό την προετοιμασία του Αγώνα. Η στρατολόγηση των μελών γινόταν προσεχτικά , κυρίως μέσα από τις μαθητικές χριστιανικές οργανώσεις της Μεγαλοννήσου. Τα λιγοστά όπλα που είχαν φτάσει στο νησί από την Ελλάδα, είχαν διανεμηθεί στους πυρήνες των αγωνιστών. Η βασική εκπαίδευση στον ανταρτοπόλεμο και η εκμάθηση κατασκευής αυτοσχέδιων βομβών είχαν επιτελεστεί. Έτσι λοιπόν από το Γεώργιο
Γρίβα επελέχθη η 1η του Απρίλη, του μήνα των επαναστάσεων, ως η μέρα της ενάρξεως του ξεσηκωμού. Ενός ξεσηκωμού κατά τον οποίο μια χούφτα αμούστακα παιδιά θα αντιτασσόταν ενάντια σε ολόκληρη αυτοκρατορία.
Τέσσερα χρόνια συνεχούς κι ανένδοτου πολέμου από τους Κυπρίους αδελφούς μας, σημαδεύτηκαν από τις θυσίες των γενναίων, τις εγκληματικές δολοφονίες και τους απαγχονισμούς μαθητών από τους «πολιτισμένους» Αγγλους, αυτούς τους ανάξιους «συμμάχους» μας. Επειδή όμως οι Εφιάλτες υπάρχουν παντού και σε κάθε χρονική περίοδο, δεν έλειψαν οι προδοσίες και η αποκαλύψεις ονομάτων των αγωνιστών, από μέλη της τότε κατάπτυστης Ακελικής αριστεράς. Ο κόκκινος Ιούδας εξάλλου φορά πάντα την κουκούλα του , όταν πρόκειται για το κακό του
Ελληνισμού. Οι ήρωες που οι ψυχές τους στοιχειώνουν τα φυλακισμένα μνήματα, προδώθηκαν όταν το όνειρο για Ένωση με την Ελλάδα, έσβησε με την υπογραφή της συνθήκης Ζυρίχης- Λονδίνου το 1959. Πράξη την ευθύνη της οποίας φέρουν ακέραια οι αχαρακτήριστοι Μακάριος και Κ.Καραμανλής. Αιδώς Αργείοι.
Σήμερα δυστυχώς στην Ελλάδα του 2009, ουδείς ενθυμείται την 1η του Απρίλη και την Ε.Ο.Κ.Α. Οι μαθητές δε γνωρίζουν το παραμικρό για τους αθάνατους ήρωες. Δε γνωρίζουν το παραμικρό για τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη, το Γρηγόρη Αυξεντίου, το Δημητράκη Καραολή και αναρίθμητους άλλους άξιους της Πατρίδος.
Ο κόκκινος εκπαιδευτικός φασισμός της αριστερής θολοκολτούρας, φρόντισε τα παιδιά μας να μαθαίνουν τα πάντα για τους Λαμπράκηδες και τους Παναγούληδες της πλέον αποτυχημένης ιδεολογίας. Φρόντισαν οι γενειοφόροι καθηγητάδες της κακιάς ώρας να διδάσκουν στα παιδιά μας για πολυτεχνεία, αλλά ποτέ τίποτα για την Ε.Ο.Κ.Α. Αίσχος και πάλι αίσχος. Μέχρις εδώ. Έλληνες συστρατευτείτε μαζί μας. Είναι η ευκαιρία μας να δώσουμε ένα τέλος στην Ακελική παραφροσύνη και σε κάθε κομμουνιστικό παραλογισμό. Τώρα είναι η μεγάλη ευκαιρία. Τώρα
που ιδεολογικά είναι πιο άμαχοι από ποτέ.

ΖΗΤΩ Η Ε.Ο.Κ.Α.

ΖΗΤΩ Η ΕΝΩΣΙΣ

Περίπατο κάνει ο Αντώνης Σαμαράς !!! Αλλά κι αυτός σαν τον καραμανλή θα την πατήσει!!! Από του »αλεξιπτωτιστές» και τους »φερτούς» γλυψάκηδες!!!

http://fileleftheros.files.wordpress.com/2008/06/samaras.png

Εμείς δεν έχουμε αυταπάτες για το “πέρασμα” του Αντώνη Σαμαρά από το υπουργείο Πολιτισμού. Απλώς θα σπρώχνει τον καιρό. ΔΕΝ πρόκειται να κάνει κάτι. Το θέμα είναι ότι αυτό το υπουργείο δεν έχει πλέον προϋπολογισμό. Συνεπώς τι θα κάνει ο υπουργός; Αφού φτάσαμε στο σημείο να μην υπάρχουν κονδύλια για την καθαριότητα ή για την αγορά πετρελαίου θέρμανσης, τότε καταλαβαίνει κανείς με τι προβλήματα έχει να παλέψει ο Αντώνης. Φυσικά δεν πρόκειται να ξεχάσουμε τα πεπραγμένα του Μιχάλη Λιάπη, ο οποίος θεώρησε ότι τα 6 εκατ. ευρώ για την τελετή των εγκαινίων του Νέου Μουσείου Ακροπόλεως [χωρίς να είναι έτοιμο] είναι ευτελές ποσό! Τα έργα αναστήλωσης των μνημείων της Ακρόπολης αντιμετωπίζουν προβλήματα χρηματοδότησης, η Αρχαιολογική Υπηρεσία βρίσκεται σε διάλυση, οι απολύσεις των συμβασιούχων έχουν ερημώσει τις Εφορείες Αρχαιοτήτων, τα μουσεία και τις άλλες υπηρεσίες, αρχαιολογικά έργα πλέον δεν εκτελούνται, οι επιχορηγήσεις στα θεατρικά σχήματα του 200π7-2008 δεν έχουν δοθεί… Άπειρα προβλήματα. Τι θα κάνει ο Σαμαράς; Απλώς θα σπρώχνει τον καιρό. ΔΕΝ πρόκειται να κάνει κάτι. Και για να μην παρεξηγηθούμε: Θα ετοιμάζει πυρετωδώς τα σχέδιά του για την επόμενη πολιτική κίνησή του. Διάφοροι “δελφίνοι” προαλείφονται για την μετακαραμανλική εποχή, κι αυτός έχει τη λιγότερη δουλειά να κάνει και τον περισσότερο χρόνο για να προετοιμαστεί καλύτερα…

ΠΗΓΗ: ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ

Καραμανλής ΤΕΛΟΣ !!! Σαμαράς προ των πυλών !!! Ίσως και πρωθυπουργός !!! στη θέση του Κουρασμένου !!!

Περισσότεροι από 600 ΟΝΝΕΔίτες του 1974 στέλνουν το δικό τους μήνυμα στο Κώστα Καραμανλή.

Για άλλη μια φορά ο πρόεδρος της ΝΔ δεν ήταν σωστά ενημερωμένος και δεν πήγε στην εκδήλωσε εξοργίζοντας παλιούς φίλους από τα χρόνια της ΟΝΝΕΔ.

Μπροστά στη κατάσταση το Μαξίμου ζητούσε συμβιβασμό με τους διοργανωτές..

Διαβάστε το παρασκήνιο της εκδήλωσης που έγινε χθες το βράδυ στο Κάραβελ όπου 600 παλιοί ΟΝΝΕΔίτες τίμησαν τον πρ. πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ Δημήτρη Τσιγκούνη.

Σε μια κατάμεστη αίθουσα άνω των εξακοσίων ατόμων στο Κάραβελ, έγινε χθες (Δευτέρα) βράδυ η τιμητική εκδήλωση προς τιμή του τ. προέδρου της ΟΝΝΕΔ, και νυν Δημάρχου Λεωνιδίου Δημήτρη Τσιγκούνη.

Πολλά τα παραλειπόμενα της συγκέντρωσης :

Πρώτο : Το ότι περισσότερα από 600 άτομα πλήρωσαν από 25 ευρώ για να παραστούν στην εκδήλωση αποτελεί τρομερό κατόρθωμα για τις μέρες αυτές.

Δεύτερο : η ηχηρότατη απουσία του Κώστα Καραμανλή (ούτε μήνυμα δεν έστειλε) έκανε έξω φρενών τη γενιά των ΟΝΝΕΔιτών της εποχής του 1974, οι οποίοι στους διαδρόμους εξέφραζαν με οργή τη πίκρα τους λέγοντας ότι αν είχε στηριχθεί από αυτούς και όχι από τις παρέες της Θεσσαλονίκης και τους ουρανοκατέβατους των Αθηνών, άλλη θα ήταν σήμερα η πορεία τόσο του ίδιου του Καραμανλή όσο και της παράταξης.


Κάποιος φαίνεται ότι είχε ενημερώσει τον πρόεδρο ότι η εκδήλωση ήταν άνευ σημασίας. Όταν όμως οι Ζαγορίτης ,Δασκαλάκης και Σταϊκούρας είδαν τι συνέβαινε έριξαν τα σχετικά τηλέφωνα στο Μαξίμου και προσέγγισαν τα μέλη της Συντονιστικής Επιτροπής προτείνοντας τους να αναλάβει το κόμμα τα έξοδα της εκδήλωσης!

Η απάντηση όμως της οργανωτικής επιτροπής ήταν ευγενέστατη και κοφτή : «έχουμε συμπληρώσει τα χρήματα και για αυτήν αλλά και για την επομένη εκδήλωση» ευχαριστώντας το κόμμα για το όψιμο ενδιαφέρον.

Το όνομα του πρωθυπουργού αναφέρθηκε στην εκδήλωση 1-2 φορές αλλά ήταν ζήτημα αν χειροκρότησαν πάνω από 50 άτομα.

Αντίθετα καταχειροκροτήθηκε η Μαριέτα. Γιαννάκου . Ο Δημήτρης Τσιγκούνης –το τιμώμενο πρόσωπο- κατασυγκινημένος- τιμήθηκε από το ακροατήριο που τον χειροκροτούσε όρθιο.

Το σίγουρο είναι ότι βρισκόμαστε μπροστά σε εξελίξεις στο κόμμα της ΝΔ και δεν είναι άσχετο το γεγονός ότι ο Αντώνης Σαμαράς ήταν εκεί μια ώρα πριν την εκδήλωση και μιλούσε με όλα τα στελέχη της εποχής εκείνης που γνώριζε άλλωστε πολύ καλά.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκε το μισό υπουργικό συμβούλιο : Δένδιας, Χατζηδάκης, Στυλιανίδης, Βλάχος, Τασούλας, Λυκουρέντζος, Μεϊμαράκης, Βαρβιτσιώτης κα), βουλευτές (Ορφανός, Αγοραστός, Παπαδημάτος, Κοσμίδης, Τζαμτζής, Καραογλου, κα) και διοικητές οργανισμών (Μηλιάκος, Φιλιππίδης, Χατζηεμανουήλ, Ζακυνθινός, κα).

Πιθανόν μερικοί από αυτούς να ήρθαν περιμένοντας να δουν το πρωθυπουργό, όταν όμως είδαν το πλήθος και το πάθος έπαθαν κυριολεκτικά τη πλάκα τους.

Το σίγουρο είναι ότι θα υπάρξει και συνέχεια.. Οι ΟΝΝΕδίτες του 1974 έχουν ξεσηκωθεί. Είδαμε στο Καραβελ δεκάδες στελέχη της ΝΔ από όλη την Ελλάδα που βρίσκονται εκτός κομματικών και κυβερνητικών μηχανισμών. Οι περισσότεροι αντάλλαξαν διευθύνσεις και τηλέφωνα και συμφώνησαν να επανέλθουν.

Την εκδήλωση προλόγισε η Ελδα Τσεκούρα και την ομιλία έκανε ο Ανδρέας Ρίζος. Τη απονομή της τιμητικής πλακέτας έκανε ο πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ Παπανικολάου ενώ στα δεξιά της αίθουσας ήταν συγκεντρωμένη η συντονιστική επιτροπή ( Χάρης Τομπουλογλου, Κανέλος Αλεξανδροπουλος, Χρυσόστομος Χαριτονίδης, Γιώργος Λουλουδάκης, Παναγής Μαρκάτος, Σπύρος Τσιδήμας , Τάκης Σινάπης, Γιώργος Σινάπης, Γιώργος Καραβίας κα).

Μάλλον δεν θα πλήξουμε καθόλου με όσα θα επακολουθήσουν στο κόμμα της Ν.Δ. το επόμενο διάστημα.
…………………………………………………………….

ΕΤΟΙΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΟΥ ΚΑΛΑΜΑΤΙΑΝΟΥ !!!

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ: Επιστροφή στο κράτος, όχι στον κρατισμό

SHARETHIS.addEntry({ title:’Αποστολή’, summary:’Αποστολή με email και άλλες υπηρεσίες.’, icon: ‘/sites/all/themes/main/_assets/_images/sharethis.png’ }, {button:true,buttonText:’Αποστολή’} ); 25/11/2008 | ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ* εφημ. ΤΟ ΒΗΜΑ

Η χρηματοπιστωτική κρίση που ήδη μετατρέπεται σε διεθνή ύφεση προκάλεσε παγκόσμιο σεισμό στις οικονομίες, στις διεθνείς σχέσεις, στις κοινωνίες και στις συνειδήσεις των ανθρώπων.
Το νεοφιλελεύθερο μοντέλο χρεοκόπησε. Στηρίχθηκε στο τριπλό δόγμα της απορρύθμισης, της αυτορρύθμισης και της «παγκοσμιοποίησης»: στην πεποίθηση ότι οι αγορές έχουν αυτοματισμούς και ρυθμίζονται μόνες τους. Αρα για να απελευθερώσουν την αναπτυξιακή τους ορμή πρέπει να λειτουργούν χωρίς περιορισμούς συνόρων και χωρίς ρυθμιστικές παρεμβάσεις του κράτους.
Το νεοφιλελεύθερο μοντέλο υιοθετήθηκε πριν από τρεις δεκαετίες, όταν χρεοκόπησαν οι ακρότητες του κεϊνσιανού παρεμβατισμού. Που οδήγησαν, στη δεκαετία του ’70, σε διψήφια ανεργία διαρκείας σε Ευρώπη και Αμερική, διψήφιο πληθωρισμό, δελτίο καυσίμων στις ΗΠΑ, προσφυγή της Βρετανίας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο κ.λπ.
Αλλά βαθμιαία περάσαμε στο αντίθετο άκρο. Απελευθερώνοντας τις αγορές και καταλύοντας τα σύνορα, κερδίσαμε προσωρινά σε αναπτυξιακή δυναμική, αλλά χάσαμε μακροχρόνια σε σταθερότητα, δικαιοσύνη και δημοκρατία.
Και διαπιστώνουμε σήμερα ότι η εκρηκτικότητα των αγορών γίνεται αποσταθεροποιητική και χαοτική: μετατρέπει τη δημιουργικότητα σε απληστία, μεταλλάσσει την ελευθερία σε ασυδοσία, παράγει ανισότητες και αστάθεια, δημιουργεί καρτέλ και μονοπωλιακές καταστάσεις. Τελικά καταργεί τον ίδιο τον ανταγωνισμό.
Ετσι ανακαλύψαμε σήμερα ξανά το εθνικό κράτος. Οχι για να παράγει αγαθά και υπηρεσίες. Αλλά για να ρυθμίζει και να εποπτεύει τις αγορές.
Ανακαλύψαμε ξανά το εθνικό κράτος ως εγγύηση της ελεύθερης αγοράς, ως αποφασιστική πολιτική προϋπόθεση ότι η αγορά θα προάγει την κοινωνική ευημερία, όχι την κοινωνική αναλγησία. Θα εμπεδώνει τη δημοκρατική νομιμότητα, όχι τον «νόμο της ζούγκλας». Θα παράγει πλούτο, όχι νεοπλουτισμό. Θα διαχέει ελπίδα, όχι κυνισμό. Θα αναδεικνύει τη δημιουργικότητα όλων, δεν θα συντρίβει τους πάντες.
Ανακαλύψαμε ακόμη ότι το εθνικό κράτος παραμένει ακρογωνιαίος λίθος της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής. Μόλις ξέσπασε η διεθνής κρίση οι κοινωνίες κατέφυγαν στα εθνικά κράτη. Αυτά ανέλαβαν να διαχειριστούν τα «προγράμματα διάσωσης». Αυτά καλούνται σήμερα να συντονίσουν τις ενέργειές τους για να σταθεροποιήσουν την παγκόσμια οικονομία. Και αυτή την τάση εκφράζουν πλέον ανοικτά και η Μέρκελ και ο Σαρκοζί και ο Θαπατέρο και ο Μπράουν.
Ζητούμενο πλέον είναι η σύγκλιση των εθνικών συμφερόντων, όχι η κατάργηση των κρατών. Η συνεργασία μεταξύ τους, όχι ο παραγκωνισμός τους. Ο συντονισμός τους, όχι η υποκατάστασή τους από «υπερεθνικά όργανα» χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση. Στην Ελλάδα είναι ώρα να μειωθούν δραστικά τα επιτόκια, όχι απλώς να πάψουν να ανεβαίνουν. Οπως δραστικά πέφτουν και τα βασικά επιτόκια της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Επί δύο χρόνια προειδοποιούσα τον πρόεδρο της ΕΚΤ, τον κ. Τρισέ, να εγκαταλείψει τις εμμονές του με τη «συγκράτηση του πληθωρισμού» και να αντιμετωπίσει έγκαιρα την επερχόμενη πιστωτική ασφυξία. Ως πριν από πέντε μήνες ο κ. Τρισέ ανέβαζε τα επιτόκια. Τις τελευταίες εβδομάδες τα ρίχνει συνεχώς. Εκείνος κατάλαβε…
Τώρα πρέπει να καταλάβουν και οι ελληνικές τράπεζες ότι πρέπει να συνεργαστούν με το κράτος για να ρίξουν και εκείνες τα επιτόκιά τους. Να μειώσουν την επιβάρυνση της οικονομίας, για να ανασάνει η αγορά.
Τι νόημα έχει να μιλάμε για «ελεύθερη αγορά» όταν τη… στραγγαλίζουμε;
Προσοχή όμως: το κράτος επιστρέφει όχι για να κυριαρχήσει στις αγορές, αλλά για να ρυθμίσει και να εποπτεύσει τις αγορές. Και τα κράτη επιστρέφουν στο διεθνές προσκήνιο, όχι για να διχάσουν τον κόσμο, όχι για να υψώσουν δασμολογικά τείχη μεταξύ τους, αλλά για να συνεργαστούν και να σώσουν τη διεθνή οικονομία. Και τη διεθνή σταθερότητα.
Δεν πορευόμαστε σε αναβίωση του κρατισμού. Οδηγούμαστε σε μια νέα σύνθεση ανάμεσα στον Κέινς και τον Φιλελευθερισμό, χωρίς τις ακρότητες κανενός από τα δύο μοντέλα.
Σύνθεση ανάμεσα στην ανάπτυξη και την κοινωνική δικαιοσύνη, ανάμεσα στην κερδοφορία και το δημόσιο συμφέρον, ανάμεσα στην ελευθερία και την υπευθυνότητα, ανάμεσα στην ελεύθερη αγορά και τη δημοκρατία.
Αυτή η νέα σύνθεση – ή η νέα «υπέρβαση» – είναι το στοίχημα του καιρού μας. Και η ευθύνη όλων μας.